ASLI, THE BLOGGER

Selen ne diyor?...

2012-01-19T13:55:00.001+02:00

Yaşıt çocukları olan arkadaşlarımın çoğu yazdılar bloglarına. Sıra bize geldi şimdi. Bakalım 22 aylık Selen bugün itibariyle neler söyleyebiliyor:

önce yemekler;
maamena: marmelat
meeyni: peynir
neeyni/neeymin: zeytin
det: kek
mamaana: makarna
ba: bal
lo: lor
tüt: süt
thu: su

şimdi de diğerleri;
abıla: abla
anne/ anneah/ anni: anne
annaani/ annanene: anneanne (kelimelerle oynamayı, harflerin yerini değiştirmeyi seviyor!?)
addleh: Adile (temizliğe gelen yardımcımız - haftada bir gördüğü bir insanın ismini "anne" dedikten 10 gün sonra söylemeye başlamış olması beni ayrıca yaralıyor :( Ah Selen ahh!!!... )
cıç: çık
bii: bir
cüç: üç (ama bunu bilinçli söylemiyor. Sadece Aslı'nın laflarından tekrar ediyor)
dada: kaka
babep/ bebbep/ bebe: bebek
deeyze: teyze
tuh: "beni kucağa al"
at: at (hayvan olan)
hhele(her zaman kısık sesle): Selen

Aylardır "baba" dediğini bilmem söylememe gerek var mı? Kendisi lütfedip yaklaşık 3-4 hafta önce "naane" diyerek bana hitab etmeye başlamış ama kısa zamanda "anne"ye geçmiştir.
Yukarıda yazdıklarım sadece bu ay eklediği yeni kelimeler falan değildir. Selen'in söylediği hepi topu bu yazdıklarımdan ibarettir.

Sevgili kızım, iyi düşün, taşın! Sen de konuşsan ne kadar iyi anlaşabileceğimizi bir düşünsene!? Belki artık bize kızdığında bile istediklerini söyleyebileceksin ve ben de olayın ne olduğunu çabuk algılayıp sana daha çabuk yardım edebileceğim!? Hadi be güzelim, hadi! Üzme bizi. Konuş azıcık da gülelim biraz :)

PS: Selen bazı hayvanların seslerini de çıkarıyor. Ama nuh diyor, peygamber demiyor, at dışında bir hayvanın adını telafuz etmeye çalışmıyor!?! Denemiyor bile! İşte seslerini çıkardığı hayvanlar: fil, at, tavuk, kuş, domuz, horoz, kedi, köpek, ördek, aslan. Bir de buraya yazamyacağım kadar çok hareketli anlatımları var! Mesela elini ağzına götürerek "huup", "çorba" demek :)

Merhaba!

2012-01-09T13:36:00.000+02:00

Karar alınmıştır! Bundan böyle ben, Zeynep olarak yazıyorum yazılarımızı. Başka türlü ikisinin de yaşadıklarını yazmam zor olacak çünkü. Zaten iyice boşladık burayı. Belki bu değişiklik bize iyi gelir de en azından ayda 4 olan ortalama yazı miktarımızı tutturabiliriz yine ;)

Kasım'da Spil'deki orman evlerine gittik. Ben senelerdir merak eder, dururdum orayı. İzmir'e taşındığımızdan beri denk getirememiştik gitmeyi.
Öncelikle ne kadar çabuk ulaşılabilineceğini görüp, bir dahaki sefere günübirlik pikniğe bile gidebileceğimize karar verdik.

Gelelim evlere... Evler eski. Odalar çok küçük. Çarşaf ve her türlü kapkacak götürmek suretiyle gidip kalınabilir.
Ancak bize verilen evin hemen yanında bir kiralık dağ evi daha vardı. Evler tam yanyana değil de, birisi diğerinin hafif önünde olacak şekilde yan yana duruyordu. Yan evin bacasından duman da tam bizim terasa ve evin önüne geliyordu. Dolayısıyla dışarıda evin dışında vakit geçirmek pek mümkün olmuyordu. Ee içeride oturmaya da gelmediğimize biz uzun bir piknik yapıp tırıs tırıs döndük evlerimize. Bir dahaki sefere kalmaya gittiğimizde de yanda gördüğünüz açıklık çim alana bakan, birbirleri olan konumlarını daha çok beğendiğimiz evleri kiralamaya karar verdik.

üzgünüm

2011-08-25T11:56:00.001+03:00

dalgalı denizlerin kasabasındayız bir süredir. geri dönünce yazacağız, söz. ancak şu anda dalgalarda zıplamakla meşguluz ;)

selen bu aralar neler yapıyor...

2011-07-11T14:51:00.000+03:00

bizimki bu aralar hep mama peşinde! yemekten kalkıyor ve kalkar kalkmaz - eğer biz o sırada yiyorsak eğer- hemen bizim yediklerimize sulanıyor!. annem masada ve tezgahta hiçbir şey bırakmamaya çalışıyor. yanlışlıkla bırakacak olursa eğer Selen'i yerde bal yalarken ya da bu şekilde görmemiz çok normal oluyor ;)

yaza nasıl girdik?...

2011-07-07T16:40:00.000+03:00

yaza biz böyle başladık işte!... kuzenim Ata ve arkadaşım Nazlı ve ailesi ile taaa uzaklarda Selimiye denen bir yere gittik hep beraber. bahar ayıydı, soğuktu biraz. ama biz yine de denize girdik. hatta Selen bile girdi! bir tek annem girmedi denize. pek üşürmüş o soğuk denizde.
biraz gecikmiş bir yazı oldu bu ama, yine de anı olarak kalsın istedim burada.

diğer deniz yazılarımda görüşmek üzere ;)

tatilden önceki son gösterim

2011-06-27T13:20:00.000+03:00

şimdi ben burada, çemberin eeen solundaki kız oluyorum!

hadi size iyi seyirler!!!

re re re ra ra ra

2011-06-27T12:20:00.000+03:00

işte karşınızda en sevdiğim spor dalı: jimnastik!!!
yanda beni gösteri hareketlerimizden birisini yaparken görebilirsiniz ;)

re re re ra ra ra, Şavkarya sen çok yaşa!!!

sahneyi seviyorum kardeşim!

2011-06-14T15:22:00.000+03:00

eveeet bir gösterim daha bitti... ver elini bir diğeri :P
sahnede olmayı seviyorum kardeşim! hele de en önde, en başta birşeyler yapıyorsam, tutmayın beni!!
ben daha anaokuluna başlamadan annem bu gösteri işlerine pek de sıcak bakmıyordu aslında. ama ne zaman benim istekliliğimi ve özgüvenimin arttığını gördü, o zaman bu sahne işinin çocuklara ne kadar da iyi geldiğini anladı - eğer doğru yapılırsa tabii.
mesela biz gösterimize çalışırken, okuldaki derslerimizi de ihmal etmedik hiç. hepsi devam etti. aylar boyunca da çalışmadık. 1,5 ay kadar falan sadece. yani gösteri hazırlığında hiç ama hiç sıkılmadık arkadaşlarımla.
bu sene artık büyük sınıf olduğumuz için ben bir sürü gösteride vardım! koroda şarkı söyledim, yoga yaptım, ateş dansı yaptım, jimnastik gösterisi yaptım, leopar kız oldum... bir de ilk defa folklor oynadım ben! çok hoşlandığımı söyleyemeyeceğim ama folklorden. fazla yavaş hareket ediliyor ve kıyafetleri çok uzun ve ağır. ama annem bu oynadığımız oyundan dolayı olduğunu - kafkas- diğer oyunları çok seveceğimi bildiğini söylüyor. hadi bakalım, göreceğiz.

anneme ve babama nasıl yardım ediyorum

2011-06-07T11:14:00.000+03:00

annemin evdeki işlerini epey azalttım sayılır! şöyle ki:
benim babam evde tamir işlerini yapmayı çok ama çok sever. neredeyse her işi kendisi yapar. hiçbir işi tamircilere bırakmaz. ben de o iş yaparken ona vidaları veya kullandığı diğer malzemeleri uzatırdım hep. duvarları delmesi gerektiği zaman ama yine de anneme çağırırdı hep. artık annemi çağırmasına gerek kalmadı! çünkü ben büyüdüm!! o duvarları delerken, ben de etraf kirlenmesin diye elektrikli süpürgeyi onun deldiği yere tutuyorum ve böylece annem de evde bir işi daha az yapmış oluyor :D
her açıdan bir win win durumu söz konusu :D

anneler günü

2011-05-15T20:57:00.001+03:00

Zeynep diyor ki: "Bir Anneler Günü'nde, öğle saatlerine kadar uyuyup sonra da dünyada en çok sevdiğin ve seni anne yapan varlıklar tarafından uyandırlmak kadar güzeli var mı acaba???..."

YETER ama!!!!

2011-05-10T22:47:00.002+03:00

Anne bu ne ya?? Biricik kızının bloguna yazamayacak kadar ne yapıyorsun, söyle bana?? Allahtan yaşgünü, kutlama, parti falan yaptık da buraya yazılacak kıvama geldik ;)
Duyduk duymadık kalmasıııın!!!!
Tam BEŞ yaşındayım ben artık!!!!!!!!
Tam üç gün kutlama yaptık biz bu sefer!!!. Bir defa arkadaşlarımla evde parti yaptık. Sonra Çeşme'de anneanne, babaanne, dedem ve halamla kutladık! Sonra daaaa okuldaki arkadaşlarımla!!! Önce bi sordum anneme; "yani ben böylece 7 yaşına mı girmiş oluyorum?" diye. Ama yok, öyle olmuyormuş maalesef. Kaç defa kutlarsan kutla, yine de o ilk kutladığın yaşta kalıyormuşsun.
ben de sevinmiştim 7 yaşına girip böylece büyük okula gidebileceğim diye :(

inanılmaz ama gerçek!

2011-03-17T22:23:00.000+02:00

Selengo'muz bugün tam 1 yaşında!!
Yaklaşık son 10 aydır onun yaşını takibe almıştım. Her hafta annemle konuşuyor ve Selen'in kaç yaşında olduğunu öğreniyordum ondan. Vee sonunda 12 aylık oldu!!! Yani tam 1 yaş oluyor 12 ay!!! Bu arada da ben hafta, ay ve yılın ne demek olduğunu Selengo sayesinde öğrenmiş oldum :P

İyi ki bizim ailemize gelmişsin Selen! İyi ki benim kardeşim olmuşsun! İyi ki böyle komik ve çılgın bir kardeş olmuşsun! (Bunları ona bugün söyledim! Tabii annemden kopya çekerek ama olsun artık o kadar da...)

odamda yenilik

2011-03-14T10:51:00.002+02:00

benim de KOCCAMAAAN bir masam var artık!!!

hani bahsetmiştim ya Selen odama geliyor ve herşeyimi dağıtıyor diye. işte, artık faaliyet yaparken mecburen kapımı kapatmaya başlamıştım. yoksa Selengo (ona böyle bir isim taktım!) beni rahat bırakmıyordu hiç. hem tehlikeli de oluyordu onun için!! çünkü ben makasla, yapışkanla falan yapıyorum faaliyetlerimi.

işte, bu yüzden bana annemle babam büyük çocuk masası aldılar!!! aslında ilkokula başladığımda alacaklarmış ama Selen yüzünden şimdi aldıklarını söylediler :) ne şanslıyım!!

Pony'lerimin saçlarını da rahat rahat masamda yapabiliyorum artık! Selengo'm da aşağıda dolaşabiliyo böylece...

annem çok kızgın!!

2011-03-02T09:57:00.004+02:00

Ne bizim bir ülkede yaşıyoruz kardeşim?? Hak hukuk çerçevesi içerisinde yaşamak için illa ki politikaya mı girmemiz gerekiyor? Hayatımızda başka şeylerle ilgilenerek mutlu mesut yaşayamaz mıyız biz Türk insanı olarak???!!!
100 senedir süregelen ve hala sonlanamayan bu saygı, hoşgörü ve hak, hukukla çevrili bir yaşama olan arzumuz ne zaman son bulacak?
Neymiş efendim? Bir blogger gitmiş, bir paralı programı yayınlamış blogunda!?... Gidin bulun kardeşim kim yapmışsa onu!?! O kişiyi bulmak artık pek zor birşey olmasa gerek diye düşünüyorum?! Sevgili emniyetimizin elleri elbette o bilgisayarın kullanıcısına uzanabilir!! Elbette o kişiyi sabahın 5'inde alıp sorgulamaya götürebilirler, değil mi?? Böyle değil mi prosedür???... Haa, değil demek?? Ee o zaman interneti topluca kapatın gitsin canım... Hem böylece çocuklarımız da belki bilgisayardan daha uzak durur, yine dışarılarda top oynamaya başlarlar, ne dersiniz??????

Bir süredir zaten wordpress'e taşımayı düşünüyordum blogu. Ama başka nedenlerden dolayı... Şimdi bu olaydan sonra vazgeçtim. Dün çok hoşuma giden bir retweet yaptım. Şöyle :"Blogspot yasaklı diye wordpress’e geçmek, nefes almak yasak diye oksijen tüpü kullanmaya benziyor. Nefes almak senin hakkın."

Diyelim ki geçtik wordpress'e. Ee bu kaçak yayın veya başka illegal işler yapanlar da geçti diyelim. Yine bir durum olduğunda o zaman da wordpress kapanmayacak mı!???
Bu aralar bu ülkeden çoooook uzaklara gidesim var, çooook!!!!!!!!!!..........

Zeynep'in video paylaşımı

2011-02-23T13:10:00.001+02:00

Babble adlı bir anne-baba sitesinin kurucularının yarattıkları site ve aynı zamanda ebeveynlik hakkındaki bir sunumlarını sizlerle paylaşmadan edemedim. Çoğu yerde insan kendini buluyor!...

Evli bir çift olarak çocuk öncesi "güllük gülistanlık" hayatınıza ne zaman geri dönüş yapılacağı hakkındaki grafik ise beni benden aldı ;)

İyi seyirler...

kar!

2011-02-02T11:39:00.002+02:00

yaşım 4,5! 4 ay sonra 5 yaşında olacağım! hayatımdaki ilk karı geçen haftasonu gördüm!!!!
karla ilgili bildirimlerim şöyle: kar çok soğuk, sert, kaygan birşey!

arkadaşım Ela ile beraber İzmir'de yaşayan iki çocuk olarak kızak yapmaya gittik haftasonu! önce biraz korktuk hızlı kaymaktan ama sonra hem beraber hem de annelerimizle kayınca çok hoşumuza gitti kaymak! düştüğümüz zaman her yerimize giren karlar ve sağına soluna bakmadan kızakları ile bize çarpan adamlar, bir de yerlerdeki buz olmasa daha da çok kalır, kardam adam da yapabilir, kar topu da oynayabilirdik belki :(

yandaki resim karla ilk karşılaşmamız ;)

annemin notu: "Günübirlik İzmir'den nereye gidebiliriz? Tabii ki gide gide Bozdağ'a gittik. Kayak yapmayı çok özleyenler için kısa ama az çok tatmin edici bir pist olabilir. Pistin yakınına gidemedik. O yüzden tam yorum yapamayacağım. Gidememe nedenimiz ise kayak merkezinin sitesindeki fotoğraflarda arka planda insanların olduğunu gördüğünüz her yerin buz olması! Yerler tamamıyla buz kaplı! Park yerinden piste çıkan merdivenler... Piste giden yollar... Kafeterya (Ki oraya kafeterya demeye bin şahit ister! Daha çok çay ocağı vari bir yer)... O kadar küçük bir alana azıcık çakıl taşı veya kum atmak veya bir görevlinin eline bir kürek alarak merdivendeki karları temizlemesi ne kadar zor olabilir ki?
Kızak kiralanabiliyor. Saati 15 TL'ye. Ama kızak yapılan yer çok geniş değil. Dolayısıyla kalabalık günlerde herkesin birbirine çarpması gibi bir durum çıkıyor ortaya. Abant'a gidenler bilir belki. Hani gölün etrafında bazı noktalarda kayılacak yerler vardır ya? İşte, genişliği o kadar. Ama tabii yüksekliği çok çok daha fazla. Tabii kızakta yükseklik pek işe yaramasa da artık fazla söylenmeyip İzmir'de elimizdekiyle yetineceğiz herhalde :)"

en sevdiğim oyun

2011-01-06T14:38:00.001+02:00

bu aralar oynamaktan çok ama çok zevk aldığım oyunlardan bir tanesi "koridor topu"!
o da ne, diyecek olursanız eğer:
babamla veya hem babam hem de kucağında Selen'le koridorda her türlü top oyununu oynamayı çok seviyorum! bazen futbol oynuyoruz bazen de balon saydırmaca :D

üzerimdeki giysileri farketmiş olanlara da küçük bir bildirim daha yapayım:
evde kostümle dolaşmaya da B-A-Y-I-L-I-Y-O-R-U-M!!!

anne kalbi

2011-01-03T15:20:00.003+02:00

Sabah uyandığımızda yatağımızın ayak ucunda, yerde bulduk bunu.

İçimdeki sevgiyi kelimenin tam anlamıyla hissettim o anda!
Ortadaki kalbi de parlak simlerle yapmış ;)

PS: Hediye ikimize de yapılmış. "Anne kalbi" dediysem yanlış anlaşılmasın!

yaşasın! yeni yıl!!!!....

2010-12-31T11:18:00.003+02:00

geçen hafta babama özel bir kart yapmıştık. çok daha güzel olmuştu!annem benim sayfamdaki işleri iyice savsaklamaya başladı!!? olmuyor bu böyle!!... haydi size İYİ SENELEEEER!!!!

bayram tatilimiz

2010-12-24T00:40:00.003+02:00

bayramda biz de gezdik biraz. hem annemle babamın hem de benim çok sevdiğimiz arkadaşlarımız vardı yanımızda.
gökova diye bir yere gittik. git git bitmedi yol!? Selen de yol boyunca ağlayıp durdu. ama gittiğimiz yerde herşey o kadar güzeldi ki! biz, arkadaşım Defne ile zaten hep ama hep dışarıdaydık. hiç odada durmadık...
sonra büyüklerle bol bol yürüyüş yaptık ormanda... arada deniz kenarına inen merdivenleri indik çıktık...
annemle babam, Selen doğduğundan beri böyle bir tatile çıkmak istiyorlarmış hep. ama çok uzun sürmedi tatilimiz. sevgili kardeşim Selen hastalandı. biz de erken dönmek zorunda kaldık. allahtan son anda at binmeye gittik de ekstra bi eğlendik Defne'yle beraber! gittiğimiz bu kocaman at çiftliğine bence oralarda tatil yapan tüm aileler çocuklarını götürsünler. çok güzel bir yer! hem isteyenler orada da kalabilirler gece. midilli Zeytin de çok ama çok tatlı! onun da Selen gibi yeni bir bebeği olmuş!!.. nasıl görünüyorum üzerinde? Robocop gibi değil mi? :D

yardım

2010-12-23T23:40:00.000+02:00

Selen artık odama geliyor! hem de sürünerek veya emekleyerek! çok mutluyum!! ama bazen o kadar da mutlu değilim. benim herşeyimi karıştırmaya başladı artık Selen.
herşeyim derli toplu kutularda veya raflarda duruyor aslında. ama Selen geldiğinde ulaşabildiği herşeyi yere indiriyor!?! ne yapacağım ben? yardım önerisi olan varsa durumum acil!!!...

bir bilmece daha

2010-12-02T21:45:00.000+02:00

bilin bakalım, hangisi benim?

Selen Selen, duy sesimi!
1-0 öndeyim senden! senden tam 1 ay önce kalkmışım ayağa :D

hadi yine iyisin vallahi! ben oyun parkında tek başıma debelenirken senin yanında arada da olsa ben oluyorum oyun arkadaşı olarak ;)

bilmece bulmaca

2010-12-01T15:02:00.003+02:00

Bu resimdekinin kim olduğunu bulana benden bir aferin! İpucu:
Hayat tekerrürden ibaret :)
Reçel'imiz yine eziyet görüyor. Orası burası çekiştiriliyor... Ama mutluluğundan da geçilmiyor...

Sağım solum SOBE!

2010-11-22T14:52:00.003+02:00

Tam 12 gün olmuş Blogcu Anne'nin bizi sobelediğinden beri. Şu bayram rehavetini üzerimizden atıp, 'Anneden İnciler'e devam edelim sobemizle:

Çocuğunuzu kaç yaşında kreşe gönderdiniz/göndermeyi düşünüyorsunuz? Kreşe göndermek için beklediğiniz yaş dışında bir şey var mı?
Aslı okula başladığında tam 2 yaş 4 aylıktı. Kendim de çalışan bir annenin çocuğu olarak o yaşta başlamıştım okula. Bu durumun da kendi üzerimde bildiğim negatif bir etkisine rastlamadım. Dolayısıyla, kendi çocuğumun da hazır olduğunu gördüğüm ilk anda, kreşe başlamasını düşünmüştüm hep.
Yaş dışında beklenen şey -ki ben hiç beklemedim, vaktinden önce oluverdi- çocuğun etkinliğe ve sosyalleşmeye “aç olma”sı. Evde yaptığımız etkinlikler Aslı’ya yetmemeye başladı. Zaten 16 aylıktan 2 yaş 3 aylık olana kadar haftada 2, sonrasında da 3 gün oyun grubuna devam ediyordu Aslı. İki saatlik bir aktiviteydi burası ama çocuklar için oldukça tatminkar bir yerdi. Evdeki etkinlikler arası, evdeki annenin yemek yapabilmesi veya evle ilgilenebilmesi gerekir değil mi? Bizde böyle bir durum söz konusu olamıyordu. Zaten oyun grubundan da aktivite yapmaya alışmış olan sevgili çocuğum hep daha hep daha çok istiyordu. (Alışmış kudurmuştan beterdir) ;)
Yarım gün diye başladığımız anaokulu deneyimimiz, daha 1 ayın sonunda tam gün olmuştu bile. Okula rahat alışsın diye aldığım kitaptan etkilenerek daha ilk gün gittiği okulda “Ben nerede yatacağım?” diye sorduğu için, okulda arkadaşları ile uyumaktan çok büyük zevk alan Aslı Hanım, ilk ay sonunda tam gün okullu olmuştu bile.
Not: Aslı’ya tuvalet eğitimini okula başladıktan 1-2 ay sonra verdim. Dolayısıyla bez ile okula başlamanın bir alakası olmamakla birlikte çok şükür ki artık anaokulları da bunu sorun etmiyorlar.
Çocuğunuza kreş seçerken sizin için en önemli kriter nedir? Olmazsa olmaz, bu sağlanmazsa evde bakılsın daha iyi diyeceğiniz.
Zor bir soru bu. Her yaşa göre değiştiğini de düşünüyorum bu kriterlerin.
Benim çocuğumun okula başladığı yaşta, okula başlayan bir çocuk için en önemli kriter (bence) “En iyi okul, en yakın okuldur.” kriteridir. Her an, ihtiyacı olduğunda ona ailemizden birisinin ulaşabilmesi önemli bence.
Bir diğer kriter ise çocuğa aile gibi yaklaşan öğretmenler ve yöneticiler. Yeri geldiğinde müdüriyette belki kucakta vakit geçirmesi veya öğretmeninin öğle uykusunda ona hikaye okuması gibi. Okula alışacağı ilk günlerde velileri okuldan atmayan okul da bu kategoriye giriyor tabii. İlk hafta velinin, gerektiği durumlarda, okulda beklemesini sağlayan, buna ortam yaratan bir okul olması.
3 yaşından sonra ise benim için en önemli olan mekandı. Büyük bir, hatta iki bahçesi olan, içerisinde tamamen deşarj olabileceği bir okul seçtim bir sonraki yaşında. Küçük alanlara tıkılmamaları, yaz kış bol bol dışarı çıkarılmaları çok ama çok önemli benim için. Bu sene o okulda 2. senesi.
Türkiye’deki kreşlerde rastlamadığınız, keşke olsa dediğiniz bir uygulama var mı?

Yurtdışında çocuk yetiştirme tecrübem yok. Ancak uzaktan edindiğim fikirler doğrultusunda cevap verebilirim.
Amerika’da ve sanırım Avrupa’da da, çocukları 2 yaşından önce kreşe verebiliyorsunuz. Dolayısıyla, işe giderken evde bıraktığınız çocuğunuz, belki aynı zamanda ev işlerine de koşturmak zorunda kalan kadıncağızın cahil ellerine kalmamış, beyin ve vücud gelişimini desteklemeyi bilen profosyonellerin elinde oluyor. (Ben çocuğuyla bu süreçte evde olabilen şanslı annelerdendim.)
Türkiye’nin avantajını da söylemeden etmeyeyim: Sanırım bizde de çocuk, çalışma saatleri daha uzun olduğundan, okulda daha uzun süre kalabiliyor. Artık bu ve yukarıda yazdığım durumlar kimi zaman avantaj olurken kimi zaman da dezavantaj olabiliyor elbette.
Yurtdışındaki anaokullarında en çok kıskandığım sanırım, farklı eğitim tarzlarını benimseyen okullar arasında seçebilme özgürlüğü. Yani kimi okul Montessori eğitimini uygularken bir diğeri de mesela Waldorf’u uyguluyor. Ben daha ‘Waldorf’çu bir eğitim yanlısı olduğumdan, Türkiye’deki her okulda görselliğe verilen bu önem beni çok mutsuz ediyor. Çocuklarla belki dışarıda bir aktivitede geçirilecek bir zaman yerine, onların bozulan saçlarının yapılması veya üzerleri kirlenen çocukların evlere temiz elbiselerle yollanma arzularını ben çok anlayamıyorum. Keza yılsonu gösterisi veya benzeri aktivite yapan okulların çok paralar harcayarak veya velilere harcatarak kat kat kostümler vs aldırmalarını da. Amaca ulaşmak yerine bazen araçlar daha ön plana çıkıyor nedense. Çocukların kendilerinin kartondan kesip süsledikleri bir kelebek kanadını gösterilerinde kullanmalarını, çok para alınarak kiralanan veya satın alınan bir çift kanattan daha işlevsel buluyorum ben.
Türkiye’deki kreşlerde yaygın olarak rastladığınız ve saçma bulduğunuz bir uygulama var mı?
Galiba yukarıda bu soruyu da cevaplamış oldum :)
Çocuğunuz kreşe gidiyorsa, kreşe başladıktan sonra en çok zorlandığınız konu ne oldu? Henüz gitmiyorsa zorlanacağınızı düşündüğünüz?
Bizim zorlandığımız bir konu olmadı. Dedim ya, bizim kız pek bir aktivite meraklısı, etkinlik böceği diye :)
Tabii ki başlarda, belli bir süre sonra, “okula gitmeyeceğim”ler oldu. Ama bu arada olan bir şeydi sadece. Çocuklar arada ebeveynlerini denemekten, sınırlarını zorlamaktan hoşlanırlar ya. Bizde de pazartesilerin oyuncak günü olması hep günü kurtaran bir şey olmuştur.
Allah allaaaaah, vallahi hatırlamıyorum zorlandığımız bir şey olup olmadığını????...
Çocuğunuz kreşe gidiyorsa, kreşe başladıktan sonra çocuğunuzda gözlemlediğiniz en olumlu gelişme ne oldu? Henüz gitmiyorsa kreşin gelişimine en büyük katkısı ne olur sizce?
En ama en olumlu gelişme, temkinli kızımın azıcık da olsa azıtmayı öğrenmesi oldu :) Artık o da zıplıyor, arada sapıtıyor.
Ah bir de, etrafında onun üzüleceği şeyleri yapan birilerinin olduğunu öğrenmesi çok iyi oldu! Arkadaşları tarafından haksızlıklara maruz kalmak onu çok kırıyordu. Gün geçtikçe ve büyüdükçe daha da alışıyor bu gibi durumlara. Etrafındaki herkesin onu sevmesi hiçbir zaman mümkün olmayacak ne de olsa. Dolayısıyla sadece arkadaş edinmek amaçlı değil de her yönüyle çocuğun sosyalleşmesi çok ama çok önemli!!

Çağla'cığım, sobe! Bize, iki çocuğu da anaokulunda olan bir anne olarak anlat tecrübelerini.
Itır'ım, acaba bu aralar elin varır da yazar mısın? Yazabilirsen eğer, beklentilerini merak ediyorum. Sobe!
Janset, Berna sobe! Siz de, okul "kullanmayan" anneler olarak paylaşır mısınız beklentilerinizi bizimle?

Selen büyüyor! - II

2010-11-12T10:16:00.001+02:00

Bakınız benim Selen'ime!
Nasıl da kalkıyor ayağa! Oturup oynamayı bilmiyor bu Selen!? Hep kalksın, tırmansın sadece!!??...
Benim de bu durum hoşuma gitmiyor değil tabii ama Selen odama oynamaya geldiğinde zor oluyor. Hep tutunup kalkmak istediği için devamlı vızıl vızıl vızıldıyor. Ya da orasını burasını çarpmasın diye annem onu tutmak zorunda kalıyor devamlı. Üçümüzün beraber oynaması da zorlaşıyor tabii haliyle.
Oooof, ne zaman büyüyecek bu Selen?? Ne zaman beraber oynayabileceğiz oyuncak canavarım Selen'le???....

çeşme'de sonbahar

2010-10-22T12:12:00.001+03:00

tam 4 gün önce ayaklarımızı denize soktuk!!!
o kadar güzeldi ki su!!... Ama biz gittiğimizde güneş batmak üzereydi. bilseydik daha önce gider, bi de denize girerdik :(
annem deniz kenarinda Selen'le yürüyüş yaptı. onu uyuttu. bizse babamla sularla oynadık, kum dağlarını aştık, koşturduuuk....
çok ama çok eğlendik! sonrasında da pestil gibi döndük eve.

uçurtma

2010-10-14T16:29:00.000+03:00

uçurtma uçurdum ben!
4,5 yaşındayım neredeyse ama daha hayatımda ilk defa uçurtma uçurdum!
oturduğumuz yer denize çok yakın. havalar güzel olduğunda herkes deniz kenarında oluyor. bir sürü çocuk da uçurtma uçuruyor rüzgarlı havalarda. biz de yaptık sonunda!!! arkadaşım Defne'nin uçurtmasını uçurduk babamla. sonra ben de uçurdum kendim! sonra uçurtmaları değiştik Defne'yle!... eee tabii o daha deneyimli ne de olsa...

resim ve ben

2010-10-06T14:35:00.001+03:00

resim yapmayı ne kadar çok sevdiğimi söylemişmiydim daha önce?...
bayılıyorum resim yapmaya. sabah gözlerimi açıyorum. ilk işim gidip Selen'i sevmek. sonra dooooğru resime. annem izin verse sabahları bile suluboya yapacağım ama... sabahları suluboya yapılmazmış!? mış mış da mış mış...
şimdi ata'nın bana hediye ettiği çok güzel kuru boya kalemlerim var da onlarla yapıyorum resimlerimi bu aralar. daha önceleri ise keçeli kalem favorimdi. her sabah mutlaka bir resim yapıyorum çıkmadan :)

süt tozu dilekçesi

2010-09-30T11:27:00.004+03:00

Süt ürünlerinin çoğunda, aslında marketten aldıklarınızın HEPSİNDE (!) süt tozu kullanıldığını biliyor musunuz? Süt tozunun içeriğinde melamin olduğunu biliyor muydunuz? Evet, hani şu tabak yapımında kullanılan melamin!!!...
Mümkünse -ki bunu mümkün kılabilirsiniz- yoğurdunuzu evde yapın. Sütünüzü, eski usul, çiftçiden çiğ alın veya en azından uht değil de pastörize tüketin. (Gerçi bu, başka bir yazı konusu)
Yediğiniz veya içtiğiniz süt ürünlerinin içeriklerinin ambalajında yer almasını istiyorsanız aşağıdaki dilekçeyi alo174@tarim.gov.tr 'e mail atın.
Bu maili attığınıza dair buraya haber vermeyi de unutmayın!

TARIM VE KÖY İŞLERİ BAKANLIĞI’NA

Sayın Bakan Mehdi Eker Önüne

Süt ve süt ürünlerinde süt tozu kullanımının tüketicilerin tercihinde olması için süt ve süt ürünleri ambalajlarında << süt tozundan imal edilmiştir>> veya <<çiğ sütten imal edilmiştir>> yazılarının okunaklı bir şekilde yazılması için;

Gerekçelerimiz :

1-Süt tozundan Çin’ de çocuk ölümleri meydana gelmiştir.
2-Avrupa Birliği Ülkelerinden Fransa’nın bir başka ülkeye ihraç ettiği süt tozunda insan sağlığına aykırı bakteri tesbit edilmiştir.
3-Çiğ Sütten yapılan süt ve süt ürünlerindeki besin değerleri ile Süt tozundan yapılan süt ve süt ürünlerindeki besin değerleri aynı özelliklerde değildir.
4-Süt tozunun yapımı esnasında , uzun süre dayanıklığı için katkı maddeleri katılmaktadır.
5-Bu talebimiz asıl amacı Tüketicilere ve gelecek nesillere sağlıklı ve besin değerinin en yüksek düzeyde Bakanlığınızca ulaştırılmasıdır.

Bu sebeplerle süt tozundan süt ve süt ürünleri tüketmenin, tüketicinin tercihinde olmasını gerekmektedir.
Süt ve süt ürünlerinin başlıca iki temel hammaddesi vardır. Birincisi çiğ süttür ikincisi süt tozudur. Çiğ Süt esas bir hammaddedir. Süt tozu ise ikame bir hammaddedir.
Süt ve süt ürünleri bir gıdadır. Gıdaların hangi hammaddeden imal edildiğinin gıda ambalajları üzerine yazılması yasal bir mecburiyettir.

İSTEK: Mevcut kanunlar ve yönetmelikler hükmünce Süt ve süt ürünlerinde süt tozu kullanımının tüketicilerin tercihinde olması için süt ve süt ürünleri ambalajlarında << süt tozundan imal edilmiştir>> ve/veya << çiğ sütten imal edilmiştir>> yazılarının okunaklı bir şekilde yazılması için gereğini , bu yasal başvru dilekçemin kayda alınmasını , evrak giriş numarasının elektronik posta adresime göndrilmesini ,yine yasal süre içinde elektronik posta adresime cevaplanmasını arz ederim.

Bu dilekçemi elektronik posta ile gönderdiğimden dolayı imzalanamamıştır.

T.C. kimlik numaram:
Ad ve Soyad:
Adres:

dedeme

2010-09-20T16:09:00.001+03:00

alev dedem hasta olmuş...
göremedim onu bu bayram...
kendi halasını ziyarete gitmiş... hastalanmış orada... iyileşince dönecekmiş...
ben de ona bu resmi yaptım gönderdim. baksın, beni hatırlasın, çabuk iyileşsin diye...

abla olmayı öğreniyorum

2010-09-16T11:32:00.003+03:00

ben kardeşimi çok ama çok seviyorum! herhalde herkes kardeşini çok seviyordur. ama ben onunla daha şimdiden oyunlar oynamayı, onu güldürmeyi çok seviyorum. annem herkese, benim Selen'le çok güzel ve dikkatli oynadığımı söylüyor. bunu duyunca çok mutlu oluyorum. çünkü onunla oyun oynamayı ne kadar sevsem de onun daha da büyümesini ve onunla daha istediğim gibi oynayabilmeyi dört gözle bekliyorum!

Selen daha annemin karnındayken bu kitapları okuyorduk biz hep. böylece ben de daha kardeşim doğmadan abla olmanın nasıl birşeye benzeyeceğini biraz öğrenebildim. Dora'yı ne kadar çok sevdiğimi beni tanıyanlar bilir. kitabın sonunda onun ikiz kardeşinin olmasını ne kadar çok kıskandığımı söylemeden geçmeyeyim! annemin karnında Selen varken anneme, ikiz kardeş doğur bana, diye çok söyledim ama sonradan siparişle olmuyormuş sanırım. halbuki ben daha hala 3 kardeş olalım istiyorum :(

baby sign language

2010-08-24T12:20:00.002+03:00

Arada sırada ben de birşeyler yazayım diyorum anne olarak, ne dersiniz? :)

Bebek işaret dilinden bahsetmek istiyorum. "Baby sign language"

Bebek işaret dilini, Amerika'da anaokulu öğretmenliği yapan bir arkadaşımdan duymuştum. Orada bebekleri, çok küçük yaşta da olsa, kabul eden birçok kreş var sanırım. Okulda bu dili öğretiklerinden, bebeklerle bu şekilde iletişime geçtiklerinden bahsetmişti. Ben de bunun üzerine internetten birkaç işaret öğrenip Aslı'da uygulamıştım. En işimize yarayan işaretler, süt ve su olmuştu bizim. Aslı çok erken yaşta kendini ifade edebilmeye ve konuşmaya başladığından çok uzun süre bebek işaret dilini kullanamamıştık.

Neden bebek işaret dili?
Anneleri veya onlara bakan kişiler olarak çocuklarımızın birçok isteğini şıp diye anlayabiliyoruz. Ama bazı durumlarda biraz daha çabuk, çocuğu frustrasyona uğratmadan anlaşabilmek mümkün olsa her iki taraf için de daha iyi olmaz mı? Bebek işaret dili ile bu gerçekten de mümkün olabiliyor! Bebek işaret diliyle konuşan ve aslında kendisini minimum 1 yaşına kadar verbal olarak ifade edemeyen çocuk da, iletişimin çift taraflı olmasından mutluluk duyuyor(-muş). Pasif bir gözlemci olmak yerine o da iletişime geçebiliyor çünkü daha çok.

İşaretlerle anlaşmaya alışan çocuğun, konuşmaya geç başlaması düşünülebilir. Ama, tam tersine, bebek işaret dilini öğrenen çocukların daha çabuk konuşmaya başladığı gözlemlenmiş.

Bu çocukların ayrıca yaşıtlarına oranla daha zeki olduklarının da bazı yerlerde bahsi geçiyor. Sanırım beyin lopları arası sinapsisin yoğun olduğu bebeklik döneminde onlara birşeyler öğretildiği için olabilir?

Selen'de de başlama zamanı geldi artık. Bakalım ona neler öğretecek, nasıl faydalanabileceğiz bu işaret dilinden?... Tabii aşağıdaki gibi bir beklenti olmamalı asla :) Daha basit beklentilerle eminim çocuk bakımında daha mutlu olabiliriz :)

resimlerim - 2

2010-08-21T15:43:00.001+03:00

Ne zamandır böyle resim yapmıyordum... Bu aralar genelde sulu veya yeni guaj boyalarımla resimler, boyamalar yapıyordum daha çok.

Bu sabah annemle babam havuz eşyalarımızı hazırlarken ben de o sırada bu resmi yaptım: ailemiz!
En sağdaki babam. Onun yanında Reçel - kuyruğunu yapmadığımı sonradan farkettim. Onun yanındaki annem. Onun yanındaki uzun saçlı olan ben. Benim yanımdaki minicik kız çocuğu ise Selen.
Selen'i göremiyor olabilirsiniz belki. Tam Sponge Bob'un üzerine çizmek zorunda kaldım onu. Yer kalmamıştı da...

Bu küçük tahtayı bana Elif Teyzem almış! Üzerinde resim yapmaya bayılıyorum!!!...

bebekler ne rüya görür

2010-08-10T21:52:00.000+03:00

bu, Mila Bebek. annem onu internette gezinirken bulmuş: "Mila'nın rüyaları" diye bir sitesi var.
baksanıza annesi onu ne güzel çekmiş!!!...
annem, bu bebeğin yaşının Selen'e çok yakın olduğunu söyledi. bunu söylerken sesinde bir kıskançlık farkettim sanki?!... sonra düşündüm de, Mila Bebeğin annesi o uyurken nasıl hazırlamış acaba tüm bunları diye. çünkü biz Selen uyurken pek fazla birşey yapamıyoruz da...

denizde

2010-08-05T23:25:00.001+03:00

Selen de sonunda denizle tanıştı!
haftasonu bütün çocuklar hep beraber Selen'in denize ilk defa girmesine yardım ettik. hepimiz ona destek olmaya, yardım etmeye çalıştık ama o denizi hiç sevmedi. bağırdı durdu. hem de babamın kucağında olmasına rağmen!??... o gün ve bir sonraki gün annem de denedi ama sonuç yine aynı.
ben suya bayılmışım bebekken. hem de ondan daha küçükken girmişim denize. ne biçim balık burcu bu Selen?

neyse, bir gün de şöyle sıcak bir denizde deneriz tekrar. bakalım ne tepki verecek o zaman?

tatildeyim

2010-07-27T00:25:00.001+03:00

tatile çıkıyorum ben bugün! birkaç gün yokum... anneannemle beraber tatil yapacağız ilk defa!... anneannemin bir de ablası varmış. o da olacak orada.

sonra görüşürüz. tatil maceralarımı sonra anlatırım, söz...

psst!!... bu sene benim ilk tatilim değil bu!! sonra anlatırım onu da :)

selen büyüyor!

2010-07-25T16:28:00.000+03:00

benim minik selen'im -öyle diyorum ben ona- büyüyor! çok uzun zamandan beri soft chair'e oturabiliyor artık.
bu soft chair'e bebekler başlarını tutabildikleri andan itibaren oturabiliyorlar. illa popo üzeri oturma zamanlarını beklemek gerekmiyor yani.

ama selen benim kadar çok sevmedi burada oturmayı. ben dakikalarca oturur, etrafı seyrederdim. selen galiba en çok kucağı seviyor!...

yaz hallerimiz

2010-07-16T21:06:00.001+03:00

bu sene tekneyle geziyorum bol bol. dedem bizi çağırıyor. biz de koşarak gidiyoruz tekneye, onun yanına.
bizi güzel koylara götürüyor. kumsal yerine orada denizimize giriyoruz, yemeğimizi yiyoruz. bazen dalgaların üzerinden zıplıyoruz... dönüş yolunda da ben biraz dinlenebilmek için ya babaannemin ya da halamın kucağında bir uyku çekiyorum ufaktan.

yandaki resimde halamla ve köpeği idefix'le beraber denize giriyoruz. ben bu sene artık bikini giyiyorum. yani aynı büyük kızlar ve anneler gibi! muhakkak üst kısmını takmak istiyorum bikinimin.

ama ne yazıkki annem bu sene gelemiyor bizimle tekneye. selen daha çok küçük ya... olsun... ben de babaannem, nejat dedem, halam ve babamla birlikte oluyorum. hem onları da çok özlüyorum arada. böylelikle bol bol görüşmüş oluyoruz.

gösterimiz

2010-07-13T17:23:00.000+03:00

annem kardeşimle uğraştığından blogumu epey ihmal ettik. paylaşmak istediğim o kadar çok şey var ki aslında!

meselaaaaa, okulumuz ile gösteri yaptık biiiiz!!!! haftalarca hazırlandık gösterimize. derslerimizi de ihmal etmedik bunun yanısıra. tam da halamın yaşgünü akşamı, gösterimizi sunduk ailelerimize.

sınıf gösterimizde ben Vilma Çakmaştaş oldum. bir de bale gösterimiz vardı. minik kediciklerdik orada da!! beni tanıyanlar bilir; bütün hareketleri pür dikkat yaptım. ama aynı zamanda çok ama çok eğlendim!

bu sene sahneye çıkmaktan çok zevk aldım. geçen sene biraz çekinmiştim seyirciler karşısında. gösterilerimiz arasında, sahne arkasında tüm arkadaşlarımla beraber limonata içip kurabiye yedik ve sıramızı bekledik. bizim sınıfın gösterisi bittikten sonra da babam beni almaya geldi. çünü beni izlemeye selen de gelmişti ve artık uykusu olduğundan rahat durmuyordu. o da beni izlemeye geldiği için çok ama çok sevindim! :)

selen'in akşam halleri

2010-06-05T16:34:00.001+03:00

hani diyordum ya selen akşamları ağlıyor da ağlıyor, diye... işte, artık o ağlamalar çok uzun sürmüyor! daha çok vızıldama ve kendini acındırma şeklinde şu sıralar... annem de ben de çok dalga geçiyoruz selen'le öyle yaptığı zamanlarda. hem artık onlar mutfakta ağlayıp zıplarken benim de tek başıma oynamam gerekmiyor! arada sırada annem selen'le beraber yanıma bile geliyor artık! ve selen de ağlamadan yanımda duruyor akşam saatlerinde!! hatta ağlasa bile beni görünce veya ben onunla konuşunca hemen susuveriyor!! ben onun canının ne istediğini anladığım için onun sevdiği sesleri çıkartmaya çalışıyorum hep :) selen o saatlerde arada iki defa uyuyor bile! hem de bazen annemin kucağından inip kendi arabasına bile yatıyor!! bakın, bu da o sırada annemin çektiği bir fotoğraf.

ilk madalyam!

2010-06-04T12:00:00.001+03:00

hani size bahsetmiştim ya ben spor yapıyorum diye? ilk madalyamı aldım bile!!!

haftasonları büyük bir zevkle gidiyorum jimnastiğe. en başlarda annem götürüyordu beni ama sonra hep babamla gitmeye başladım.
sabahları en sevdiğim çizgifilm diego ve dora'yı izledikten ve kahvaltımı yaptıktan sonra hemen jimnastik kıyafetlerimi giyip, babamla beraber çıkıyoruz dışarı.

bütün bir sene boyunca orada neler öğrendim neler!!... takla atmayı zaten biliyordum ama burada bir jimnastikçi gibi atıyoruz taklayı. yani öncesi ve sonrasında kollarımızı yukarıya kaldırıyoruz. ama ters taklayı öğrendim mesela burada yeni!
barın üzerinde dengede yürümeyi öğrendim! yüksekten atlamaktan korkmuyorum mesela artık hiç. çünkü jimnastikte atlama da yapıyoruz.
koşmamı da geliştirdim sanırım ama hala daha sevmiyorum koşmayı. bacakları açma veya öne kapanma hareketlerinde bacaklarım acısa da biraz, çok severek yapıyorum esneme hareketlerini! ama en sevdiğim trampolin!!! ısınma için en başta çıkıyoruz üzerine... zıp zıp zıplıyoruz sırayla. biraz daha büyüyelim, o zaman havada bacak açma da yapacağız :)

bakın, yandaki duruşum da jimnastikçi selamı oluyor :) öyle selamsız sabahsız yapılmıyor bu hareketler :D

yarışmaya katılıyoruz

2010-06-02T16:21:00.000+03:00

Annem Nurturia diye, bir anne-çocuk paylaşım sitesine üye. Burada da Babalar Günü vesilesi ile bir yarışma düzenleniyor. Anneler, çektikleri fotoğraflarla yarışarak babalar için hediye kazanıyorlar. Annem de yandaki fotoğrafla katıldı yarışmaya. Babam Selen'i böyle uyutuyor akşamları. Sonra da ay kolum vay kolum diye söylenip duruyor :)

Hem Nurturia üyeleri hem Facebook üyeleri oy kullanabiliyor yarışmada. Siz de buradan girerek oy kullanabilirsiniz.

montessori okulu

2010-05-25T15:22:00.009+03:00

İstanbul'da bir okul kuruluyor: Montessori Okulu
Annem bu sistemde eğitim veren yerleri seviyormuş. Çocukları olan büyüklerin desteği ile kurulmakta olan İstanbul'daki bu okula siz de çocuğunuzu göndermek istiyorsanız eğer, kuruluşuna destek olabilirsiniz. Eğer biz de İstanbul'da yaşasaydık, ben bu okula gitmeyi kesin isterdim!
İşte size çok kısa Montessori Eğitimi'nin tanımı; daha doğrusu diğer eğitimlerden ayıran özellikleri:

Eğitim sisteminin ilkelerini ilk kez çocuklar tarafından belirlenmiştir.
Maria Montessori 1907 yılında ilk çocukevi “Casa dei Bambini”de engelli olmayan çocuklarla çalışmalarında yaptığı gözlemlerde çocukların nelerden hoşlandıklarını ve nelerden hoşlanmadıklarını saptar. Buna göre çocuklar yetişkinlerin zannettiklerinden çok daha farklı şeylerden hoşlanmaktadırlar. Onlar;
• alıştırmaların tekrarından,
• özgür seçimden,
• hatalarını kendilerinin denetiminden,
• hareket etmekten,
• sessizlikten,
• sosyal ilişkilerini kendileri tarafından kurulmasından,
• çevrenin düzenli ve temiz olmasından,
• özgür faaliyete dayalı bir disiplinden,
• kitapsız okuma ve yazmadan hoşlanmaktadırlar.

Ancak;
• ödüllerden
• cezalardan
• yetişkin tarafından programlanmış eğitimden
• oyuncaklardan
• şekerlemelerden
• öğretmen masasından
• toplu derslerden hoşlanmamaktadırlar.

Bu, başka eğitim sistemleriyle karşılaştırıldığında çocuklara sağlanan olanaklar sayesinde, kendi seçimlerinin eğitimcinin onları isteklendirmesinin yerine geçtiği kendi eylemleri sonucu hataların denetlenebildiği bir eğitim sistemidir. İlk kez bir eğitim sisteminin “kabataslak ilkeleri” çocuklar tarafından belirlenmiştir.

Montessori Eğitim yaklaşımında geleneksel sistemlerden farklı olarak;
*Eğitimci sınıfta merkezde olmayan bir roldedir
*Çevre ve yöntem kendi kendine disiplini teşvik etmektedir.
*Öğretim esas itibariyle bireyseldir.
*Yaşlar karışıktır.
*Gruplar çocukları kendi kendilerine öğrenmeye ve birbirlerine yardım etmeye teşvik eder.
*Çocuk kendi çalışmasını kendisi seçer.
*Çocuk özel materyaller ile kavramları kendi başına keşfeder.
*Çocuk seçtiği proje üzerinde dilediği kadar çalışır.
*Çocuk öğrenme hızını kendisi tayin eder.
*Çocuk materyal sayesinde kendi hatalarını fark eder ve düzeltir.
*Çocuk çalışmasını tekrar etmek suretiyle öğrenmesini ve olumlu iç duygularını güçlendirir.
*Çocuk dilediği yerde çalışır, sınıf içinde dilediği yere gider ve dilediği kişiyle konuşur (arkadaşlarının çalışmasını engellemeden)
*Grupla çalışmak isteğe bağlıdır.
*Sağlık ve çevre (ayakkabılarını boyamak, masayı temizlemek vb.) bilgisi için olanak sağlanmıştır.

büyük okul gezmelerim

2010-05-25T15:03:00.001+03:00

Geçen hafta çok değişik bir aktivite yaptım!
Büyük okullardan birine gittim. Hem de orada oyun oynamaya!! :)

Arkadaşım Feride, beni okuluna davet etti. O, benden tam 2 yaş büyük! Yani büyük okula gidiyor.
Onların okulunda "arkadaşını da al gel" günü varmış. O da beni davet etti.
Onun grubu turuncu renk giyeceği için benim de turuncu giymem gerekti. Önce birazcık film izledik tüm çocuklar beraber. Sonra bütün gruplar ayrıldı ve hepberaber faaliyet yaptık orada. Bütüüün sınıflara girdik çıktık. Her sınıfta ayrı ayrı faaliyetler yaptık. Bahçede de koşmalı bir oyun oynadık. Elişi faaliyetlerimizi hemencecik yaptık diye ödül bile aldık :)

Onların okulunda bu kadar gezmemize izin verdikleri için çok sevindim. Orada bir sürü arkadaşımı da gördüm.

Orada daha büyük çocuklar da varmış ama onları göremedim nedense. Büyük bahçede oynamak istedim sonra ama annem okul kapanıyor, diye izin vermedi.
Öff, ben ne zaman büyük okula gideceğim?? Artık abla da oldum?!?...

4!!!

2010-05-13T17:12:00.001+03:00

ben artık 4 yaşındayım!!!!
aylardır bekliyordum bu günü. okul başladığından beri soruyorum anneme babama ne zaman benim yaşgünüm, kaç yaşındayım şu anda, diye. devamlı bana 3,5 yaşındasın deyip duruyorlardı. sanki doğduğumdan beri 3,5 yaşındayım. bir türlü değişmedi gitti bu yaşım. neyse, bahar geldi de yaşgünümün yaklaştığına iyice inandım. çünkü ailemizdeki herkesin birer birer yaşgününü kutlamaya başladık. selen bile doğdu bu arada :) veee sonundaaaa, beklediğim gün geldi!!

öncesinde okulda çook güzel bir kutlama yaptık arkadaşlarım ve öğretmenimle. ben okulumda arkadaşlarıma ikram etmek için hello kitty'li pasta istemiştim. hem pastamdan yedik hem de oyunlar oynadık, bol bol dans ettik. annem de kutlamamıza katıldığı için ayrıca çok mutlu oldum. selen de gelsin istiyordum okuluma ama annem bu sefer selen'in gelemeyeceğini söyledi. olsun, seneye onu da alır gelir annem!

sonra da tüüm sevdiğim arkadaşlarımla beraber bol oyunlu bir kutlama daha yaptık. bu, benim arkadaşlarımla geçirdiğim ilk yaşgünümdü. o yüzden de çok ama çok mutlu oldum. bundan sonra hep böyle kutlamak istiyorum yaşgünümü!!!

abla durumlarım

2010-04-27T16:38:00.001+03:00

bence tam bir abla oldum artık ben. arada sırada bağırmak çok hoşuma gidiyor ama anne ve babamı çok üzmemeye çalışıyorum. özellikle de annemi. hatta ona bol bol yardım etmeye çalışıyorum. kardeşime baktığı için o çok yorgun oluyor çünkü. mesela bazı şeyleri ona taşıtmıyorum. yardım ediyorum ona. ama sabahları onu uyandırmadan da edemiyorum. yorgunsa eğer, nasılsa tekrar uyuyabilir ben odamda oynarken değil mi?! kocaman bir öpücük veriyorum ona sabahları kalkar kalkmaz.

ama akşamları okuldan geldiğimde onunla eskisi gibi daha çok oynamak isterdim doğrusu. selen pek izin vermiyor anneme. bazen - ama baaazen - ben geldiğimde uyuyor oluyor. o zaman biraz oynayabiliyoruz. ama genelde akşamları, ben geldikten sonra selen hep ama hep ağlıyor. annem onu emziriyor, gazını çıkarıyor, altını beraber değiştirip bakıyoruz ama selen sadece ve sadece aspiratörün sesiyle susuyor. annem de onunla mutfakta duruyor o yüzden. ben de biraz tek başıma oynuyorum odamda. veya annem bir film açıyor, yalnız başıma seyrediyorum salonda. bazen akşam yemeğimi de masaya koyup selen'le mutfağa gidiyorlar doğru. o zaman da yalnız başıma yiyorum yemeğimi. kardeşimi çok ama çok sevdim ben. abla olmayı da! ama bu yalnızbaşına kalma sorumluluğunu daha ne kadar taşıyabilirim, bilemiyorum. neyse, en azından yalnız yemek yerken artık bana televizyon açıyorlar da böylece bana eğence oluyor. daha başka neler elde edebilirim diye zorlasam mı acaba bizimkileri :)

tatil eğlencesi

2010-04-23T16:59:00.000+03:00

biliyor musunuz ne oldu!?...
biiiz, yani okulumdaki arkadaşlarım ve öğretmenleriiiim, hepimiz bir tatil gününde bile birararaya geldik!!! inanabiliyor musunuz??!!... süper değil mi!?
pazar günü hep beraber kahvaltıya gideceğimizi duyunca inanamadım. hem annem hem babam geleceklerdi hem de kardeşim selen!! zaten son zamanlarda ya annemle birlikte oluyordum ya da babamla. tüm aile beraber çok birşey yapmıyoruz bu aralar. üstüne bir de selen'i arkadaşlarımla tanıştırabileceğim için çok sevinmiştim.
biliyorsunuz, ben sadece ve sadece etek ve elbise giymeyi seviyorum. ama böyle günlerin hatırına, bırakın kot pantolonu, kalın kahverengi kadife pantolon bile giyerim :)
çektik üzerimize kotlarımızı hepimiz (ama selen her zamanki gibi pijamasıylaydı yine) kahvaltı yerine gittik.
herkes gelmiş kahvaltı yapıyordu. hızlı bir kahvaltıdan sonra dev şişme şatoda ve kaydırakta oynadık. sonra babamla beraber define avına katıldık ve defineleri (lolilpop şeker ve kozalak) bulduk. sonra da arkadaşlarım güneş ve zeynep'le azdık azdık azdık...

ben zannetmiştim ki akşama kadar kalacağız orada!?.. meğerse öğle vakti dönmemiz gerekiyormuş. olsun ama yine de süper bir gün geçirdim arkadaşlarım, öğretmenlerim ve ailemle.

PS: gittiğimiz kahvaltı yerinde büyükler için de bir sürü oyun varmış, dediler. ben, define avına çıktığımız sırada, bir tane dev gibi bir pasta gördüm. mesela o pasta, aslında pasta değil, bir tırmanma duvarıymış. siz de gidebilir ve orada oynayabilirsiniz yani.

Kardeşim doğdu!!!!

2010-04-01T11:45:00.001+03:00

Mutluluğum yüzümden belli oluyor mu?!!!?? Canım kardeşim aramıza katıldı!! Dayanamamış annemim karnında bizden uzak durmaya. Erkenden geliverdi hemen yanımıza. Hem de ben aşağıdaki yazıyı yazdıktan sadece 2 gün sonra.
Adı da Selen oldu!
Babam, Aslı'nın yanına Selen'in çok yakıştığını söyledi. O yüzden Selen koymuşlar ismini :)

Selen şimdilik sadece süt emiyor ve uyuyor. Uyusun, bol süt emsin ki bir an önce benim gibi büyüsün. Ben ona neler öğreteceğim neler!!! Her gün ona büyüdüğünde neler göstereceğimle ilgili planlar yapıyorum.

size bir haberim var!

2010-03-15T17:13:00.001+02:00

size bir haberim var!!!
BEN ABLA OLUYORUM!!!!
evet, hem de çok yakında!!
o kadar seviniyorum ki bu işe!!!! ilk duyduğum günden beri çok mutluyum. zaten yazın başında anneme kardeşim olsun diye rica etmiştim. siz, babamla evlenin, kardeşim olsun benim, demiştim. kız kardeş istediğimi özellikle söylemiştim.
hepsi gerçek oldu! kardeşim çok yakında geliyor!!
bir ara sabırsızlanıyordum, ne zaman gelecek, diye. ama artık biliyorum, az kaldı. hem de çok az. bahar gelecek, demişti annem. babamın yaşgününden sonra, demişti... bahar geldi bile. çoğu günler, kışlık paltomu giymiyorum artık. eee, babamın da yaşgününü kutladık daha yeni.... demek ki çok ama çok az kaldı!!!!!

bakın, burada anneme yaptığım ve hediye ettiğim bir resmim var: ortadaki annem. solundaki kız kedi, sağındaki ise kız köpek. arkada duran pembeli, bir barbie bebek. annemin elbisesinin üzerindeki çiçek ne biliyor musunuz? kardeşim!!! şu anda annemin karnında olduğu için ve onu dört gözle beklediğim ve şimdiden çok sevdiğim için onu çiçek olarak çiziyorum hep :)

PS: sağ üstte de 'Zeynep' yazıyor.

bir boya hikayesi

2010-03-03T13:04:00.001+02:00

bu sabah annem banyosunu yaparken onun yanına gitmedim hiç. genelde arada bi uğrarım çünkü ona. yaptıklarımı gösterir, bol bol soru sorarım o banyodayken.
bu sefer o banyodan çıkana kadar yanına gitmedim hiç. çünkü meşguldum epey. hem ona da sürpriz olsun istedim.

odamdakileri toplarken sabah yüz boyalarımı buldum çekmecemde. ben bazen neyim var, neyim yok pek hatırlamıyorum. unutuyorum. görünce aklıma geliyor tekrardan.

aldım boyaları, geçtim aynanın karşısına. başladım yüzümü boyamaya! önce kendime tavşan dişleri, tavşan bıyığı, hafif renkli bir kaş falan yaptım. ama evden çıkana kadar boyalarımı tekrar tekrar değiştirdim hep. en son bu gördüğünüz şeklinde karar kıldım. ne olduğumu bilmiyorum ama. sormayın lütfen. annem kızılderili boyası yaptığımı söyledi. ben ise bir ara kaplana benzediğimi düşündüm. ama çok da önemli değil bence ne olduğu!... boyadım işte, yeter... okula da böyle gittim. bugün bale de var. bu boyalarla bale yaparken ben öğretmenim sanırım bol bol eğlenecek :)

PS: bu arada, pozlarımı nasıl buluyorsunuz??

bir ödülüm oldu!

2010-02-25T17:22:00.000+02:00

ben bir dostluk çiçeği aldım! "totiler"den geldi bu çiçek hediye!!

biraz geç yazıyorum ama çok ama çok teşekür ediyorum bu güzel çiçek için!!!!

bu sanal çiçeği benim de birilerine göndermem gerekiyormuş. ama benim tanıdığım yok ki çok sanal dünyada!? ne yapacağım ben?? arkadaşlarım da çok fazla yazmıyorlar artık?... durun, bi düşüneyim...

tamam! ben bu çiçeği, artık yazmayı bırakmış olsalar da, oynak lara ve gökçelere, bir deee çok sevgili aslı ve selin'e göndermek istiyorum!! güle güle koklayın çiçeklerinizi! ve eğer siz de göndermek isterseniz bu çiçeği arkadaşlarınıza, aynı benim yaptığım gibi arkadaşlarınızın bloglarına gidip çiçeği bizzat teslim etmeniz çok iyi oluyor.
aslında 12 kişiye göndermek gerekiyormuş bunu ama...

hepinizi kocaman öptüm!
arkadaşınız aslı

ben artık bir sporcuyum

2010-01-16T14:31:00.005+02:00

artık bir sporcuyum ben!

kendimle çok övünüyorum :)

en başta pek de jimnastiğe gitme meraklısı değildim. ileride balerin olmak istediğim için bir an önce baleye başlamak istiyordum. ama annem bu sene jimnastiğe gideceğimi, herkesin bir spor yapması gerektiğini, eğer istersem seneye baleye başlayabileceğimi söyledi.

en yakın arkadaşlarımdan ela da jimnastiğe gidiyor. ben de en başlarda onunla beraber olabileceğiz diye gidiyordum açıkçası jimnastiğe.

ama şimdi çok ama çok seviyorum! bir sürü yeni şey yapmaya başladıkça daha da hoşuma gidiyor sporcu olmak.

grubumuzda hem benim yaşımdakiler hem de benden bir yaş büyükler var. çoğumuz kızız. oğlanlar çok az. neyse, bana farketmez zaten. ben oğlanları ve onların oynadıkları oyunları pek sevmiyorum bu aralar.

hem küçük hem de koccaman trambolinler var orada. bazen ısınmamızı onların üzerinde zıplayarak yapıyoruz. sonra bacaklarımızı kelebek yapıyoruz, bacaklarımızı açıp öne eğiliyoruz, takla atıyoruz, barın üzerinde yürüme yapıyoruz. bazen minderlerden atlamalı, zıplamalı, kukaları toplamalı küçük yarışlar yapıyoruz. çok eğlenceli oluyor. hem bunu arada evdeki koltukların üzerinde de deniyorum kendim.

işte böyle...

bütün arkadaşlarıma tavsiye ediyorum jimnastiği.

hem büyüklerin dediğine göre, spora ilk jimnastik ile başlanırsa bütüüün kaslarımız güçlü kuvvetli olur, ileride ilkokula başladığımızda istediğimiz sporu yapabilirmişiz.

çeşme'de kış

2010-01-08T11:18:00.002+02:00

çeşme'de geçirdiğimiz son 3-4 günde, bir sürü güzel gezintiler de yaptık.

bir gün deniz kenarına yürüyüş yapmaya gitmeye karar verdik. ben arabada giderken keşke kova ve küreklerimi alsaymışım diye düşündüm. oraya vardığımızda bir de ne görelim!? babamın bile boyundan büyük dalgalar vardı!!!

bırakın kova kürekle oynamayı, ben yalnız başıma yürümekten bile korktum. öyle bir rüzgar vardı ki, beni uçurabilirdi!!!....

annemle babamın elini tutmadan hiç durmadım ama beraber de olsa dalgalardan kaçma oynadık, yüzümüze deniz suyu çarpa çarpa yürüyüş yaptık, denize taşlar attııık..... çoook ama çoook güzel bir tatil geçirdik :)

hoşgeldin yeni yıl!!

2010-01-05T14:51:00.004+02:00

bu sene ben de ilk defa yılbaşını kutladım!

okulda kutlama yapıyorduk. evde de yılbaşı ağacı falan süslüyorduk ama meğersem büyükler yılbaşı gecesi diye bir şeyi daha kutluyorlarmış. eh bu sene beni de aldılar aralarına :)

berkelere gittik heep beraber. annem, babam, reçel ve onların arkadaşları.

beraber yemek yediik, sohbet ettiiik... büyük arkadaşlarım benimle oynadılaaar... ama sonra annem beni yatırma kararı aldı. dayanamamışım, dediğine göre. zaten de o kadar yorgundum ki! gündüz de okulda kostümlü parti, sinema ve popcorn saati falan yapmıştık. aktiviteden yorgun düştüm anlayacağınız.

siz biliyorsunuzdur herhalde de; bi de bu yılbaşı gecesinin sayı sayma kısmı varmış galiba. hah, işte ona yetişemedim ben yine.

yalnız söyleyeyim, bir sonraki kutlamada mutlaka ama mutlaka o kısmı da yakalayacağım. sayı saymak tam benim işim çünkü!!!

ilk maçım!!!

2009-12-01T15:45:00.003+02:00

ben maça gittim! basket maçına hem de!!!

Aliağa Petkim - Efes Pilsen

annem yanına bir sürü ıvır zıvır oyuncak, boya kalemi falan almıştı. hani olur da sıkılırsam bana versin diye. hatta erkenden eve dönme planları bile yapmış, biz erken çıkarsak diye. ama onu çok şaşırttım! büttüüün maçı baştan sona kadar izledim!!! hatta ikinci yarıda basket olduğunda oyuncuların hepsini alkışladım. çok sportmen bir izleyiciymişim ben, öyle dediler.

basket çok eğlenceli bir spor. sporla ilgili başka yazılarım da olacak. beni takip etmeyi unutmayın!...

resimlerim

2009-11-23T11:21:00.005+02:00

dün yaptım bu resmi. sonra da anneme hediye ettim. berke'nin resmi bu. :) nasıl benzetebilmişmiyim?

ben istersem eğer çok güzel resim yapabiliyorum. ama sadece istersem!... bazen 1 yaşımdaki gibi sadece karalama yapmayı da çok seviyorum. kağıdımı karalıyorum karalıyorum...

ama artık boyamalarımı çok süper yapıyorum bence. bir sürü çeşitli boya kitabım var. hiç dışarı taşırmadan boya yapabiliyorum! hem de rengarenk. eskiden dışarı taşırdığım için kendi yaptıklarımı beğenmeyip sinirleniyordum yaptığım resimlerime. şimdi yapabildiklerimi gördükçe daha da hoşuma gidiyor resim ve boya yapmak!

onu çok seviyorum!!!!

2009-11-05T11:25:00.003+02:00

bir tanecik reçel'imiz tam 10 yaşında artık!!!

benim boyum reçel'den uzun. o yüzden hep ben onun ablasıymış gibi hissediyorum. ama artık anladım. abla olan o! benden 7 yaş büyük reçel!

reçel'e yaşgünü kutlaması yapacağımızı öğrendiğimde çok sevindim. tabii ona şapkalı, oyunlu ve uzun bir parti yapamadık belki ama onun hoşuna gitti bence. reçel'le beraber pastasının mumunu söndürdük sonra da pastasını afiyetle yedi. aslında onun böyle kek, pasta gibi tatlı şeyleri yemesi yasak. ama bugün onun özel günü olduğu için izin verdik yemesine :)

seninle oynamayı çok ama çok seviyorum reçel!!!!

PS: umarım benim bu seneki yaşgünü partim bu kadar sönük geçmez. bu sene beklentim çok yüksek parti açısından. bakalım benim için neler düşünecek annemle babam...

dere tepe düz gezdik...

2009-11-05T11:14:00.003+02:00

evet, dere tepe düz gezdik vallahi!!... yine lerzan ve berke'yle tabii.

eskiden onları sadece yazları görebiliyordum. amerika diye çooook uzakta bir yerde yaşıyorlardı. sanırım artık orada yaşamıyorlar. daha sık görüyorum onları artık. özellikle yazın ve kış tatil günlerinde de bazen.

yazın da yine beraber bir yerlere tırmanmıştık. şimdi de çeşme'de ıldırı'da yürüyüş ve tırmanış yaptık.

yukarı çıkarken babamın omuzlarında çıktım. çıkış sırasında berke'yle beraber kuzukulağı yedik bol bol. sonra tepede kısa bir mola verdik. sonra da berke ve lerzan'la beraber aşağı indim yürüyerek. ben inerken bol bol kaydım düştüm ve her kayışımda çok eğlendim. onların hiçbiri kaymadı. ayakkabıları böyle yürüyüşler için uygunmuş, öyle dediler. üstüne para verseler o ayakkabıları giymem! hepsi de pek çirkinler. ben parlak ve pembe spor ayakkabılarımla kahkahalar atarak kaya kaya iner, berke'nin kollarına düşmeyi tercih ederim.

4 gün tatil yaptık!!!

2009-11-04T15:08:00.003+02:00

ben artık tatil günlerini sayıyorum. geçen sene de okula giderken tatil günlerini ve okul günlerini takip ediyordum ama bu sene artık önümüzde ne kadar gün olduğunu aklımda da tutabiliyorum:) her gün rapor veriyorum annemle babama; bugün tatilin 2.günü, 3.günü diye.

işte yine süper uzun bi tatil yaptık. tam 4 gün!! ilk 2 gün de çeşme'ye gittik. dedem bizi tekneyle gezdirdi. denizde gezerken kurabiyeler yedik, sütümüzü içtik. sonrasında da lokum! ben tatlı yemeyi çok sevdiğim için tatlımı başkaları ile paylaşmayı çok seviyorum. onlar da bu zevkten mahrum kalmasınlar diye... son lokma lokumumu da balıklarla paylaştım. annem ısrarla onların tatlı sevmediklerini iddia etse de ben onlara attığım incir lokumu ile bu fikirlerini değiştirebileceğimi düşünüyorum. yok hatta eminim! bence çeşme dalyan civarında yaşayan balıklar arasında şimdiden bir lokum söylentisi dolaşmaya başlamıştır bile!!!...

halama küçük bir ziyaret

2009-09-11T20:23:00.005+03:00

geçenlerde halamın iş yerine gittik. ben illaki halamın hayvanları muayene etmesini görmek istiyordum. (bu arada; "illa ki" lafına bu aralar bayılıyorum ve her yerde kullanıyorum)

zaten halamı da çok özlemiştim. çeşme'ye giderken uğrayıverdik ona.

ne yazıkki hiç hayvan yoktu o sırada. ameliyat olan ve sağlıklarına kavuşmayı bekleyen bazı kedileri ve köpekleri gösterdi bana halam.

sonra da halam reçeli muayene etti. aynı benim doktorumun bana baktığı gibi önce reçel'i tarttık. tam 37 kg olmuş reçel. bense sadece 16 kg'yum :)

sonra da diğer kontrollerini yaptı, tırnaklarını da kesti falan. reçelin dişlerini fırçalamaması beni çok endişelendiriyordu doğrusu. annem köpeklerin fırça kullanmadıklarını, dişlerini yedikleri kemiklerle temizlediğini söylüyor. ben de inanıyorum şimdilik. nasılsa büyüyünce herşeyin gerçeğini öğreneceğim. göreceğiz bakalım doğru mu söylüyor diye.

neyse, reçelciime dişlerini fırçalaması için kemik aldım orada bir de. sonra da halamı öptük ve yola çıktık.

halamın mesleğini anladınız mı? o bir "veterini"!

yüzmek çok eğlenceli

2009-07-31T18:04:00.004+03:00

valla bu sene deniz yazılarıma çok geç kaldım sanırım...

yanda ilk havuz sefalarımdan bir kareyi görebilirsiniz.

feride, tuna ve ben!..

banu'ların evinin havuzuna girmek için hazırlanırken...

o gün çok güzel bir gün geçirdik. çocuklar hep beraber yüzdük, sonra tuğba'nın enfes köftelerinden yedik evde.

bizim evin oradaki havuza da gidiyoruz hep birlikte. orada da çok eğleniyoruz. ama ben arada soruyorum anneme, banuların havuza mı gidiyoruz, diye :) pek bi beğendim ben orayı!!

sahnede olmak çok güzel!!!

2009-07-04T01:40:00.006+03:00

Tavşan kız oldum ben!!

evet!! doğru duydunuz!!! :) ben ve sınıfımdaki arkadaşlarım tavşan kızlar olduk!!!

olay şöyle gelişti; anlatayım...

okulumuz bir sirk açmaya karar vermiş: adı da "panda sirki".

okulumuzda benden büyük arkadaşlarım kedi oldulaar, köpek oldulaaar, bazıları palyaço, bazıları sihirbaz ve balerin oldular. ve en küçük sınıf olan bizler de sirkteki tavşanlar olduk :)

son birkaç hafta yeni danslar, şarkılar öğrendik. sonra da panda sirki'nde sahneye çıkıp öğrendiğimiz hareketleri yaptık!!

sahne o kadar büyük bir yer ki!! biraz utandım dans ederken ama çok eğlendim :) sahnedeyken hep annemi, babamı, beni izlemeye gelen dedelerimi, babaanne, anneanne ve halamı görmeye çalıştım. ama çok karanlıktı koltukların olduğu yerler. onları hiç göremedim.

neyse, çok eğlendim yine de. büyüklerimiz de çok eğlendiler sanırım. bana ve arkadaşlarıma hep bakıp bakıp güldüler, bol bol alkışladılar bizi.

okulum artık tatile girdi. ben tavşan kız olmaya o kadar çok alıştım ki, tatilimin ilk günü kostümümü hiç çıkarmadım üstümden. eh aynı gün denize gidince çıkarmak zorunda kaldım tabii.

artık tatildeyim ama her gün panda sirki gösterimizi izliyorum evde. galiba ben arkadaşlarımı ve okulumu çok özledim :( her gün anneme soruyorum bugün okul var mı, diye :(((

bugün benim doğumgünüm!!!!!!!!!

2009-05-08T13:01:00.010+03:00

:)))))))))

çok mutluyum!!! sonunda doğumgünüm geldi!!!!!

biz dün okulumda yaşgünümü kutladık bile!! :)))

okulumda yaşgünü çocukları tac takıyor. sonra eğer isterse bi de kostüm giyebiliyorlar. ben de hemen o gün peri kızı kostümümü giydim :)

bütün arkadaşlarım oradaydı: Lina, Sarp, Tunç, Ela, Aylin, Ilgın... bi tek Melisa gelemedi o gün. Aylin abla bile gelmişti!...

hep beraber pastamdan yedik, limonatalarımızı içtik. sonra bana bir süpriz hazırlamışlar: arkadaşlarım ve öğretmenlerim beni öpüp hediyelerini verdiler :)) o kadar çok mutlu oldum ki!!! eve gelip hemen annemle o hediyeleri açtık, oynadık... buradan tekrar teşekkür etmek istiyorum arkadaşlarıma. okulda partimde bol bol dansettik, oyunlar oynadık hepberaber. o kadar çok eğlendim ki!!!.... bu akşam da anneannem, babaannem, dedelerim ve halam gelecekler. yeniden parti yapıcaz evde :)))

benim gojeko'm

2009-05-06T12:20:00.005+03:00

çantam nasıl? beğendiniz mi?

bu bir gojeko çantası! hem çocuklar hem büyükler için bir sürü çeşidi var.

çocuk gojekolar'ı çeşit çeşit! seç beğen al... istersen isim yazdır, istersen senin seçtiğin motifleri bastırt, eve gelsin...

büyükler için daha çok seçenek var!

aslında büyükler artık alişverişlerinde naylon torba yerine kumaş çantalar kullansınlar diye yapılmaya başlandı gojeko çantaları. çünkü denizlerde yüzen, ağaçlara takılan, yeşili pisleten, hayvanların ve balıkların boğulmasına sebep olan plastik torbaları azaltmamız gerekiyo artık.

şu anda okyanuslarda balıklarla birlikte onbinlerce plastik poşet yüzüyo. Onları ahtapot zanneden kaplumbağalar, yunuslar ve köpek balıkları onları yutarken boğulup ölüyolar.

her yıl plastik poşetler yüzünden yaklaşık bir milyon deniz kuşu, 100.000 deniz memelisi ve sayısız balık ölüyo. (sayıların olduğu kısmı annem yazıyo tabiiki. ben sadece çok çok olduğunu biliyorum ama...) bu hayvanlar öldükten sonra plastik poşetler boşa çıkıyorlar ve kısır döngü devam ediyor. Doğa bu sentetik maddeyi ayrıştıramadığı için doğada yok olması 500 ile 1000 yıl arasında değişiyor. Bütün plastik poşetleri toprağa gömmek ise toprağa zehirli maddenin yayılmasına sebep oluyor. O zaman yakalım desek, yine olmuyor çünkü bu sefer de atmosfere zehir yayıyoruz.

işte bu yüzden, haydi, lütfen alışverişlerimizde dikkat edelim ve daha çok bez torba kullanalım!!!

gökçe -gojeko'nun kurucusu- anaokullarına ve ilköğretim okullarına giderek bu konuda bilgilendirme de yapıyo. o da izmirli. arada buraya geldiğinde belki bizim buradaki okullara da bilgilendirme için gelebilir. onu ve yaptıklarını buradan takip edebilirsiniz: http://www.minikyesiladimlar.blogspot.com/

bahar geldi...

2009-05-05T15:55:00.004+03:00

biz tatil günlerinde oyle cok geziyoruz ki!!... ama babam genellikle çalışmak zorunda oluyo. o da bizimle beraber gezdiğinde keyfimiz tam oluyo doğrusu!! en eğlenceli günleri beraber geçiriyoruz.

babamla beraber bu haftasonu parka gittik. annemle beraber spora gittik. sonra da heeepberaber kırlara gezmeye ve çeşme'ye gittik.

heryer yemyeşildi! artık kısa kollu ile dolaşıyorum!! ama içime uzun kollu giyerek :( annem bana yaşgünü zamanımda artık kısa kollu giyebileceğimi söylemişti. yaşgünüm yaklaşıyor... ama hala kısa kollu giyemiyorum??...

neyse, kırlarda heeryer yemyeşildi. orada küçük bir göl vardı. babamla beraber gölün etrafında dolaştık. kurbağaları dinledik. onların zıplayışlarını seyrettik. çiçekleri inceledik. gözleme yedik, ayran içtik :)

bir haftasonum daha çook güzel geçti.

izmir'de çocuklar için bir sürü eğlence var!!

2009-04-25T15:09:00.003+03:00

:) bizim evimizin çok yakınında bir hayvanat bahçesi var, biliyor musunuz!? oraya biz "hayvanat bahçesi" demiyoruz; bunu biliyormuydunuz? çünkü oranın adı "doğal yaşam parkı". ben oraya tam 3 (!!!) defa gittim. bi defa babamla ve kuzenim başak'la; bi defa okulumla; bi defa da kuzenim mercan'ı götürdük; yani kızlar ve anneler gittik hepberaber.

oranın adı doğal yaşam parkı, çünkü orada mutlu hayvanlar yaşıyo. oradaki hayvanlar mutlular çünkü kendilerine ait koccamaaan alanları var yaşayacak. annemi, hayvanat bahçelerindeki hayvanların bu kadar çok yeri olmadığını söylerken duymuştum. hatta annem hayvanat bahçelerindeki hayvanlar için çok üzülüyormuş, hiç oralara gidemiyormuş. ben hiç gitmediğim için hayvanat bahçesine, bilemeyeceğim valla...

neyse, burası çook güzel bi yer! mesela bakın, resimde zürafa efe'yi görebilirsiniz!!... o bu alanda yalnız başına yaşamıyo. yanında zebralar, devekuşları ve su aygırları var. hepsi beraber aynı yerde öööyle duruyolar :) hiç oynamadan, konuşmadan!? düşünebiliyor musunuz!!??.. ama efe onlardan sıkılmış olacak ki, bizim yanımıza gelip bizimle tanışmak istedi sanırım :) bazıları ona yemesi için yaprak, çiçek bile uzattı.

burada bir sürü hayvanı görebilirsiniz. aslanlar ve kurtlar bile var!! ama onlar sanırım biraz yorgun oldukları için inlerinden dışarı çıkmadılar. e biz de dolayısıyla göremedik onları :( zaten bizi annemler oraya o kadar geç götürdüler ki, daha yarısını bile gezemeden ve bir tane bile çocuk parkına uğrayamadan -içerisinde çok güzel çocuk parkları da olduğunu söylemeden edemeyeceğim- oradan çıkmak zorunda kaldık. ama söz aldım; bir daha gideceğiz!! inanabiliyor musunuz, içerisinde çocuklar için özel küçük bir hayvanat bahçesi bile vaaar!!??!!...

kuzenimin ziyareti

2009-04-25T14:42:00.006+03:00

Geçen hafta sonu kuzenim Mercan bizi ziyarete geldi :) onunla beraber bir sürü yere gezmeye gittik ve evde beraber bir sürü oyunlar oynadık!! önce onu doğal yaşam parkı'na götürdüm. size detaylarını daha sonra anlatırım. başka bir gün de heepberaber güneş'in çiftliğine gittik!! ne güneş çiftliği, o da ne, diyorsunuz di mi şu anda!? güneş, çok tatlı bir atın adı. "rahatla çiftliği"nde yaşıyor o. ve biz çocuklar ona binip gezebiliyoruz :) orası çok güzel bir yer. bizim evden epey uzakta. o yüzden sadece tatil günlerinde ve havalar güzel olduğunda gidebiliyoruz oraya. hem biz küçükler için hem daha büyük çocuklar için atlar var orada. binip üzerlerine geziyoruz. ama ben ve arkadaşlarım en çok güneş atı seviyoruz. onun çok güzel beyaz bir yelesi var. ve biz çocukları gezdirmeyi çok seviyor. henüz biz gezerken abiler bize yardım ediyolar ama biraz daha büyüdüğüm zaman diğer büyük çocuklar gibi ben de özel giysilerimi giyip yalnız başıma güneş ile dolaşabileceğim :) güneş'in çiftliğinde çok güzel yemekler var. büyükler yemeklerini yerken biz de oradaki çocuk parkına gidip oynayabiliyoruz. yeni tırmanma şekilleri öğreniyorum orada ve korkularımı yenip kendim hep daha yükseğe çıkabiliyorum. orası çoook eğlenceli bi yer!! mercan'la vakit geçirmek de çok eğlenceli!! evde yalnız olmak hiç ama hiç hoşuma gitmiyor artık. bana yeni şeyler öğreten, beraber oynayabileceğim büyük bir kuzenimin olması harika!!

2009-04-03T14:55:00.003+03:00

nasıl? çok güzeliz di mi??? çünkü biz beraber çok eğlenen komşu çocuklarıyız!!!

her sabah okula gitmeden önce annemle beraber reçel'i dışarı çıkarıyoruz. bazen bize can ve duru da katılıyolar :) onların ikisi de reçel'i çok seviyolar. beraber reçel'le oynuyoruz hepimiz. bazen onu tarıyoruz, bazen sopa atıyoruz, elma atıyoruz ona...

sonra servisimiz geliyo ve biz can'la beraber servisimize biniyoruz. aslında duru da çok gelmek istiyo bizimle okula ama onu okulumuz almıyo henüz. küçük çünkü o daha.

aslında ben bir gün annemlerin can'la bizim beraber okula yürüyerek gitmemize izin vermesini istiyorum çok. daha gidemezmişiz ama; öyle söylüyo annem. yalnız başıma okula yürüyerek gideceğim günü iple çekiyorum doğrusu. arada hep anneme soruyorum ve onun onayını alıyorum büyüyünce gidebilmek için :)

okulum

2009-04-02T23:02:00.022+03:00

hiç bu kadar uzun ayrı kalmamıştım sizlerden. annem nedense bir türlü vakit bulup da yazamıyor sizlere???... onun adına sizlerden çok çok özür dilerim!...

okulumu çok ama çok seviyorum. gerçi artık tatil günlerinin anlam ve önemini de çok iyi kavradım. okula gitmek, evet eğlenceli ama tatilde de bütün gün annemle veya babamla veya anneanne, babaanne ve dedemlerle olmak daha eğlenceli sanırım!!... haftanın ilk gününden itibaren başlıyorum anneme sormaya, ertesi gün tatil mi değil mi diye. kendimi ona göre hazırlamak istiyorum...

okulda da çok güzel ve eğlenceli şeyler yapıyoruz. mesela geçtiğimiz ay deniz konusunu işledik. artık biz de büyüdüğümüz için bazı konularımız oluyor derslerde :) çeşitli çeşitli el işleri yapıyoruz o konuyla ilgili... veya o konu hakkında konuşuyoruz, fikir yürütüyoruz... bu ay sonunda da deniz sergimiz oldu!!! oyun odamızın bütün duvarları bizim yaptıklarımızla süslendi!!! heryer rengarenkti! tabii büyüklerden önce ilk biz gezdik kendi sergimizi. sonra da anneler, babalar ve kardeşler... ben serginin olduğu gün babamla birlikte şantiyeye gittim. epeydir gitmediğim için bi ortalığı kolaçan edeyim dedim. bi de babaannemlere uğradım. onları da çok özlemiştim doğrusu, iyi oldu...

solda, tamamlamasını ve boyamasını yaptığımız çizimlerimizi görebilirsiniz. ben bir balığın yüzgeçlerini yaptım.. ağzından çıkan baloncukları çizdim ve de bunları boyadım. sarı bir balığım oldu.

şimdi solda gördüğünüz bu resmi yapmadan önce öğretmenimiz bize sordu, denizde yaşasaydınız ne olmak isterdiniz, diye. ben bir balık olmak isterdim ve hamurdan bir balık yaptım. onu resmimizde suyun içine yerleştirdik. annem, arkadaşım ela'nın yaptığı yelkenliyi çok beğendi. ela denizde yaşasaymış eğer, bir yelkenli olurmuş. o yüzden yelkenli yaptı. Lina da benim gibi bir balık yaptı. Sarp bir ahtopot yaptı. Tunç da tekne motoru :) bence heeepsi çoook güzel oldu yaptıklarımızın!!...

aşağıda sağda gördüğünüz de bizim çorap ahtopotumuuuz!!! evden giymediğimiz çorapları götürerek yaptık o ahtopotu. nasıl, beğendiniz mi?

peri kızı oldum

2009-01-19T15:23:00.003+02:00

nasıl? güzel olmuş muyum? peri kızı oldum ben!!! okulumuzda yılbaşı partisi yaptık. bütün arkadaşlarım benim gibi kostüm giydiler. hepsi değişik değişik şeyler giydi. ben de peri kızı oldum!!... sonra evde de uzun süre giydim kostümümü. eve gelince ilk iş olarak peri kızı eteğimi ve kanatlarımı takıyorum. zıplayarak yürüyorum. ve reçel'e büyüler yapıyorum!! reçel'le oynamak her zaman çok zevkli!!!... onu çok seviyorum!!!

cingıl bels

2008-12-23T22:20:00.007+02:00

(aslı'nın annesi yazıyor:)

aslı jingle bells şarkısını hangi dilde söylüyor burada, merak ediyorum doğrusu :)

işte size şarkının "gerçek" sözleri:

Dashing through the snow, In a one horse open sleigh, O'er the fields we go, Laughing all the way, Bells on bob tails ring, Making spirits bright, What fun it is to laugh and sing, A sleighing song tonight, jingle bells, jingle bells, Jingle all the way; Oh, what fun it is to ride, In a one horse open sleigh, Jingle bells, jingle bells; Jingle all the way; Oh, what fun it is to ride, In a one horse open sleigh, A day or two ago, I thought I'd take a ride, And soon Miss Fanny Bright, Was seated by my side, The horse was lean and lank, Misfortune seemed his lot, We got into a drifted bank, And then we got upsot; Oh, jingle bells, jingle bells; Jingle all the way; Oh, what fun it is to ride....

bu bayram çok eğlendim

2008-12-12T12:26:00.006+02:00

çok ama çoook güzel bir bayram geçirdim!!! istanbul'dan kuzenim başak ve tamay teyzem geldiler bize!!! hem beni hem de reçel'i görmeye geldiler. o kadar çok eğlendik ki beraber!!!... sabahları geç saatlere kadar uyuyorduk. sonra ilk uyanan diğerleri uyanana kadar bekliyordu. ben tabi hemen reçel'i uyandırmaya gidiyordum sabah. sonra da başak geliyordu yataktan kalkıp. 3ümüz beraber oynuyorduk, oynuyorduuk, boya yapıyorduuuk... sonra da kahvaltımızı yapıp dışarıya gezmeye çıkıyorduk. başak'ı anneannemlere ve babaannemlere götürdüm. çeşme'de onunla ve babamla dışarılarda gezdik, bahçeleri dolaştık ve değişik otları koparıp yedik :) ağaçtan limon da topladık. sonra onu vapura bindirdim. ama hava çok soğuktu. çok üşüdük valla!... en son gün de, yine babamla beraber, onu yeni açılan sasalı doğal yaşam parkına götürdüm. orada bir sürü bir sürü hayvanlar gördük. ama ne yazıkki oradan size fotoğraf gösteremiyorum. çünkü babam hem benimle hem de başak'la ilgilenmekten fotoğraf çekecek vakit bulamadı :) ama bize çok güzel sandviçler aldı ve piknik gibi dışarıda sandviç yedik hepberaber. ben başak'ı çok sevdim. keşke yine bize gelseler! hem bana çok güzel şeyler öğretiyo başak! benden çok büyük olduğu için bir sürü şey biliyo! bana kitap bile okuyabiliyo düşünsenize!!! devamlı anneme veya babama gidip kitap okumaları için türlü numaralar yapmama gerek kalmadan bana kitap okuyacak birisini buldum!!! ama o da şimdi çoook uzaklara, taa istanbul'a gitti :( inşallah yine gelirler va bana yine o güzel resimlerinde boyayıp hediye eder başak!

yılbaşı ağacı süsledik

2008-12-04T22:13:00.007+02:00

ben biraz hastayım... öksürüyorum çok... öksürmekten uyuyamıyorum... ilaçlar içiyorum... o yüzden okula da gitmiyorum 2 gündür. dün annemle beraber evde yılbaşı ağacı kurduk! ben önce çok heyecanlandım yapacağımız bu iş için ama hem ağacı kurma kısmı ve sonrasındaki süsleme kısmı çok da ilgimi çekmedi doğrusu. annem ağacın ışıklarını yaktıktan sonra bile bunda o kadar da büyütülecek birşey göremedim. tamam, güzeldi işte ama benim o sırada seyrettiğim çizgi film daha ilgi çekiciydi bence. neyse, onu kırmamak için ' evet güzel oldu" falan dedim işte... belki de hastalığım geçince evdeki süslü ağacımızın güzelliği ile daha yakından ilgilenebilirim?... işte size yılbaşı ağacının kısa hikayesi(vikipedia'dan alınmıştır): Noel ağaçları Pagan geleneklerinden gelen bir ritüeldir. Yaprak dökmeyen ağaçları ve çelenkleri ölümsüz yaşamın simgesi olarak kullanmak, eski Mısırlıların, Çinlilerin ve Yahudilerin ortak bir geleneği idi. Avrupalı putperestler arasında yaygın olan ağaca tapınma, Hristiyanlığı benimsemelerinden sonra, İskandinavyalıların şeytanı korkutup kaçırmak ve Noel zamanında kuşlar için bir ağaç hazırlamak üzere ev ve ambarlarını yılbaşında ağaçlarla donatma geleneği biçiminde sürdü. Almanya'da da kış ortasına rastlayan tatillerde evin girişine ya da içine bir Yule (yeni yıl) ağacı konuyordu. Günümüzdeki Noel ağacının Almanya'nın batısından kaynaklandığı düşünülmektedir. Ortaçağda Adem ve Havva'yı canlandıran bir oyunun ana dekoru, cennet bahçesini temsil eden ve üzerinde elmaların bulunduğu bir çam ağacıydı. Adem ve Havva yortusunda (24 Aralık) Almanlar evlerine böyle bir cennet ağacı dikerler, üzerine Komünyon'daki kutsanmış ekmeği simgeleyen ince, hamursuz ekmek parçaları asarlardı; bunların yerini daha sonra değişik biçimlerdeki çörekler aldı. Ayrıca bazı yerlerde İsa'yı simgeleyen mumlar eklendi. Noel mevsiminde ağaçla aynı odada Noel piramidi de bulunurdu. 16. yüzyılda Noel piramidi ve cennet ağacı birleşerek Noel ağacını oluşturdu. İngiltere'ye 19. yüzyıl başlarında ulaşan Noel ağacı, Kraliçe Victoria'nın eşi Alman Prens Albert'in desteği ile bu yüzyılın ortalarında yaygınlaştı. O dönemde Noel ağaçları, dallarına kurdela ve kağıt zincirlerle asılmış mum, şekerleme ve keklerle süsleniyordu. Göçmen Almanların Kuzey Amerika'ya 17. yüzyılda götürdükleri Noel ağacı, 19. yüzyılda moda oldu. Gelenek Avusturya, İsviçre, Polonya ve Hollanda'da da yaygındı. Japonya ve Çin'e 19. ve 20. yüzyılda Amerikalı misyonerlerin tanıttığı Noel ağaçları ince işlenmiş kağıt süslerle donatılmaya başlandı.

ben artık çok büyüdüm!!!

2008-12-03T12:05:00.002+02:00

işte yeni yatağım!!!... ben artık çoook büyüdüm!!! annemle babam da bana yeni bir yatak aldılar!!! geçen hafta annemle beraber kurduk yatağımı. ona çok güzel yardım ettim. ben olmasam tek başına yapamazdı zaten. belki hatırlarsınız, faaliyet masamı da onunla beraber yapmıştık. neyse, çok güzel, koccamaan bir yatak çıktı ortaya. artık daha büyük yastığım da var! hem artık örtü pijaması giymek zorunda da değilim (annem ona polar tulum diyor). çünkü artık benim de büyükler gibi koccamaaan bir yorganım var!!.. geceleri giriyorum yorganımın içine... annem de bazen yanıma yatıp masal okuyabiliyor bu yatakta bana. gerçi daha babam yatağıma oturmaya cesaret edemiyo ama.... :) kırılabilirmiş, öyle diyo :) neyse işte, giriyorum yorganımın içine... hiç üstümü açmadan mışıııl mışıııl uyuyorum!!!!... büyümek çok güzel birşey!...

eğlenceli bir tatil günü

2008-11-30T00:13:00.008+02:00

ay ben bugün bi eğlendim, bi eğlendim, sormayın... bugün Feride'nin doğumgünü partisi vardı. Feride, beni de davet etti partisine. eee tabii sözkonusu Jou Jou olunca, ben de oynaya zıplaya gidiyorum oradaki her aktiviteye :) feride, pamuk prenses olmuştu. çok güzeldi! çok beğendim!! arkadaşlarından bazıları suratlarını boyamışlardı. batman vardııı, örümcek adam vardııı, çiçek kızlar vardııı.... bu sefer ben boyatmadım ama yüzümü. yine bana çok iyi davranan o palyaço abi vardı. adı "hımhım" galiba palyaçonun. ben ondan hiç ama hiç korkmuyorum. hem bana balondan güzel şeyler yapıp hediye ediyo hep! sonra bizi çok ama çok güldürüyoo... bütün çocuklar yan yana dizilip onu izliyoruz. çok güzel numaralar yapıyooo... gülüyoruz bol bol... bu sefer sayı sayma yaptık mesela... neden sayı saydırdı bilmiyorum ama baktım ki bütün herkes sayı saymaya başlamış, ben de başladım onlarla sayı saymaya... 13'ten 18'e, oradan 20'ye falan atlıyorum ama sayı saymayı çok seviyorum, çok eğlenceli bişey! feride'nin arkadaşlarının hepsi benden çok büyükler. benimle hiç oynamadılar. ama benim canım hiç sıkılmadı. ben onları seyrettiiim, palyaçoyu seyrettiim, eski öğretmenlerimle oynadıım, bol bol pasta-kraker yediiim.... kısacası çok eğlendim ÇOK!!! ben de büyüdüğüm zaman Jou Jou'da yaşgünü istiyorum!

yazdan kalan bir kare...

2008-11-24T14:57:00.002+02:00

bu yanda gördüğünüz PAMUK... bu fotoğraf da yazın beraber oynarken çekilen bir resim. pamuk, gökçen'le nezih'in kedisi. ben onu çok ama çok seviyorum! zaten kedileri veya bütün hayvanları çok seviyorum. ama sanırım pamuk benimle oynamayı sevdiği için onu biraz daha fazla seviyorum. pamuk'un evinde salonda bir sürü hayvan oyuncakları var. ben gittiğimde onlara, beraber o hayvanlarla oynuyoruz. sonra ipin ucundaki topu yakalama oyunu oynuyoruz. bir gün anneme sordum, bana da kedi alalım diye. annem söz verdi. ben büyüyünce alacakmış bana bir tane. belki bir yaşgünümde hediyelerimden birisi pamuk gibi bir kedi olur!??... ayyy ne kadar güzel olur!!! ama o zamana kadar ben pamuk'la ve başka kedilerle oynamaya devam edeceğim. ne de olsa pamuk benim de kedim sayılırmış. gökçen öyle söyledi. PS: pamuk'un tüyleri aslında pamuk gibi yumuşak ve upuzun. ama burada yeni kuaförden gelmiş halini görüyorsunuz.

kahküllü aslı

2008-10-16T13:20:00.007+03:00

doğduğumdan beri İLK defa saçlarım kesildi!!!! annem beni bir süredir ikna etmeye çalışıyordu zaten. ama babamla ben bu saç kesme fikrine çok karşıydık. ama sonra -her zamanki gibi- annemin tavsiye ve önerileri bizi ikna etti. tamam dedim ben de. hem devamlı önüme toka takmaktan çok sıkılmıştım hem de annemle aynı olsun istedim saçlarımızın önü. akşam, banyodan sonra annem bana yere kuaför koltuğu yaptı. oturdum üzerine. kesmeye başladığı zaman o kadar komiğime gitti ki, kıkır kıkır güldüm :) hatta "bi daha bi daha" diye tutturdum. şıp diye bitiverdi çünkü kesim...

şimdi yeni saçlarımla çok mutluyum! gerçi annem (özellikle babam) biraz kısa buldular kahkülümü ama annem biraz uzayınca daha güzel olur diyo.

nasıl? beğendiniz mi siz de??...

küçük bir kaş gezisi

2008-10-15T12:04:00.003+03:00

bayramda ailecek Kaş'a gittik. ismi ne komik di mi gittiğimiz yerin!? komik momik, bana gezmek olsun,yeter!

ama hastalandım ve geç gitmek zorunda kaldık Kaş'a.

giderken oraya yanımızda okulumun verdiği panda ayıyı da götürdük. panda ayımız tatillerde bizimle beraber gezmeye çıkıyormuş hep. tatil bitince de mutlaka okula geri dönmesi gerekiyormuş. pandanın boynuna asmak için bir hediye de aldık Kaş'tan. sonra da gezimizi belgelemek için fotoğraf çektirdik beraber. Kaş'ı çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. çünkü genelde hastaydım. annemle babamın birsürü arkadaşı vardı orada. onlarla da tanıştım ama yüz vermedim pek kimseye. nedense pek havamda değildim. gerçiii, sonradan düşündüm de, ben onlarla tanışmıştım daha önceden de... hani hepimiz ankara'da biraraya gelmiştik. hani garip gurup giyinmişti herkes demiştim ya, onlar işte bunlar!!...

sonra çook soğuk denize girdim, yine hasta oldum. bi de üstüne düşüp dizlerimi acıttım. pek çekilir gibi değildi anlayacağınız bu kaş seyahati. allahtan rengarenk yarabantları var da, acıyan dizlerime onları yapıştırmak çok iyi geldi bana. neyse, annemle babamın şu ayılıp bayıldığı Kaş'a gitmsk bir daha nasip olur belki de tam olarak görürüz neymiş, ne değilmiş diye... PS: oyun parkını test ettim - çok güzel!!!

okula başladım

2008-09-02T23:09:00.003+03:00

evet, doğru duydunuz: ben okula başladım!!! bugün ilk günümdü halamın bana aldığı pembe kuzulu çantamı aldım. içine gerekli herşeyi sıkıştırdık. sırtıma taktım. önce gittik muhtar amca'dan benim için bir belge aldık. tam çıkarken oradan bana muhtar amca (bu arada bu muhtar amca'nın ne demek olduğu ve oraya niye gittiğimiz hakkında en ufak bir bilgim yok) bana bir diş fırçası hediye etti. ve inananabiliyor musunuz, diş fırçasının üzerinde bir panda vardı. neden bu kadar şaşırdığımı da anlatayım size: çünkü benim okulumun adı PANDA!!!! neyse, aldım diş fırçamı da elime, yürüye yürüye gittik yeni okulumaaa.... ben okulu ve öğretmenimi çok sevdim! orada bazı arkadaşlarla tanıştım. annem ileride okulda daha çok arkadaşım olacağını söyledi. bugün çok çocuk yoktu. ama böylelikle öğretmenim benimle daha çok ilgilendi. beraber diğer arkadaşlarla tanıştık, parmak boyası yaptıııık... tüm çocuklar beraber yemek yediiiiik... ben orada uyuyacağımı da zannediyordum ama yemekten sonra eve götürdü annem beni. annem de okullu oldu. ben okulumu çok sevdim ama annemin beni orada bırakıp gitmesinden çok ama çok korkuyorum... yukarıdaki pozumda el hareketime dikkat etmenizi tavsiye ederim. artık kameraya bakıp gülümsemek benim için out! değişik pozlar vermek daha eğlenceli bence :))))

yogaya başladım!

2008-08-15T22:01:00.010+03:00

benim bi kitabım var: Sina ve Yoga Yapan Kedi

bu kitabı bana annem çok önceden almıştı. ama hikaye o kadar uzun ki, annem bana okurken ben sıkılıp başından kalkıyordum hep. geçenlerde yine okudu bana kitabı. bayıldım! kitapta bir kedi var. adı 'simit'. kedileri çok seviyorum ben. o yüzden kitapta konuşan bir kedi olması çok hoşuma gitti. büyük bir dikkatle dinledim.

bu kedi bi de yoga yapıyomuş!! onun yaptığı hareketleri de yapmayı denedik annemle birlikte. bu benim ilk gerçek yoga dersim oldu. çok hoşuma gitti ama biraz zor gibi sanki. çok dengeli olmak gerekiyor yoga yaparken. çok zorlandım ama çok da eğlendim.

ilk yaptığım yoga hareketinin adı: ağaç

ayaklarımızı bitiştirerek ayakta duruyoruz. sonra da bir bacağımızı diğerine dayayıp üçgen yapmaya çalışıyoruz. ellerimizi de ağacın dalları gibi havaya kaldırıyoruz.

ben bu pozisyonda pek uzun kalabildiğimi söyleyemeyeceğim :)

bi de size 'kobra duruşunu göstereyim. işte böyle, sol tarafta yaptığım gibi. annem kollarımı doğru yapamadığımı söylüyor gerçi ama...

ben bütün hareketleri annemle beraber çalışıp hepsini en iyi şekilde yapmayı öğreneceğim. belki bir gün o kadar iyi olurum ki size de öğretebilirim!?...

nasıl gidiyor?....

2008-06-23T11:42:00.004+03:00

naaber? nasılsınız? neler yaptığımı anlatmak için ne zamandır yazmadım. çok değişiklik yok aslında hayatımda. herşey aynı. yine haftada 3 gün oyun grubuna oynamaya gidiyorum. haftada 1-2 gün anneannemle vakit geçiriyorum. annemle beraber alışverişe gidiyoruz, hediye almaya gidiyoruz. bu ay hem anneannemin hem nejat dedemin hem de halamın yaşgünleri vardı. onlara annemle beraber gidip hediyeler aldık. sonra babalar günü için hediye aldık. bir sürü hediye oldu yani. paketlerini açtık beraber. sık sık pasta yedik... haziran ayını çok sevdim anlayacağınız ben. haa bir de denize girmeye başladık bu ay!!!!!!!!!! geçen haftasonu bol bol yüzdüm. ama yanımıza fotoğraf makinası almayı unutmuşuz. o yüzden yüzme denemelerimi sizlerle paylaşamıyorum.

hamurla oynamayı sevdiğimi biliyorsunuz. size annemle beraber yaptığımız salyongozu göstermek istedim. ben de mavi hamurla dondurma yapıyorum yanda. çok uzun süre oynayamıyorum ama eskisi gibi hamurla. sıkılıveriyorum çabuk. zaten herşeyden bu aralar çabucak sıkılıyorum. en uzun süreli yapmayı sevdiğim masal okumak!

deniz kenarı keyfi

2008-05-23T16:53:00.003+03:00

haftasonu deniz sezonunu açmayı düşünüyordum. ancak cesaret edemedim. çünkü su çok ama çok soğuktu! sadece kumlarla oynamakla yetindim. ki, aslında bu da yeteri kadar eğlenceliydi. ancak oyuna da çok fazla vakit kalmadı. nedenlerini şimdi anlatacağım size...

haftasonu hepberaber babamın arkadaşlarını görmeye ve otelde kalmaya gittik. orada benim de arkadaşlarımın olacağını söylediler bana. ve denize gireceğimi. çok heyecanlanmıştım tabii.

gider gitmez de dedikleri tuttu. bir sürü yeni arkadaşla tanıştım. çoğu da benden büyüklerdi. onlarla tanışır tanışmaz annemleri bırakıp onlarla oynamaya gittim. sonra akşam yemek vakti geldiğinde ise hepberaber biz çocuklar olarak yemeğe gittik. yanımıza büyükleri almadık hiç. benim ablalarım yemekte bana biraz yardım ettiler. yemek sonrası ise doooğru fun club'a!! geceye kadar!!!!... çok güzeldi çok! ertesi sabah da deniz kenarında kumlarla oynadım biraz. çok özlemişim kumu! ama sonra işte olan oldu! babamın ayağına birşeyler oldu ve hep oturmaya ve zıplayarak yürümeye başladı. annem de beni nereye giderse gitsin yanında sürüklemeye başladı. ancak gittiği bu yerler çok ama çoook can sıkıcıydı. dolayısıyla ben ne başka arkadaşlarla tanışabildim, ne de ilk günkü arkadaşlarımla beraber olabildim :( eğer otele gitmek böyle birşeyse, bir daha gitmeyelim biz... :(

2.yaşımı kutladım!!!!

2008-05-10T14:09:00.003+03:00

artık tam 2 yaşındayım!!!!!!

accayip büyüdüm ben. yaşasın:) hep böyle yemek yiyip, güzel güzel uyursam böyle çabuk çabuk büyürmüşüm. öyle diyolar...

beni kutlayan, annem ve babam aracılığıyla bana güzel mesajlarını ileten herkese çok teşekkür ediyorum. inşallah daha çok büyüdüğümde ben de sizin doğumgünlerinizde sizleri arayabilirim.

baaaaay!!!!!!!!!.......

reçel'in bahar temizliği

2008-04-28T20:53:00.004+03:00

geçen hafta hava çok güzeldi. babamla beraber reçel'i yıkadık hemen.
güzel güzel köpürttük, duruladık...
sonra da ben onu güzelce bi taradım. çok hoşuna gitti reçel'in de bu!...
reçel çiş yapmaya gittiği zaman bi papatya kopartmıştım sabah. banyodan sonra, mis gibi kokunca o, kafasına bi de papatyayı yerleştirdim onun. sanırım hoşuna gitti :)
çok eğlendim çok!!!

arkadaşlarım

2008-04-04T16:39:00.004+03:00

arkadaşlarım çağla ve lal, yeni evlerine taşındıkları için onları ziyarete gittik. bi eğlendik, bi eğlendik!!!... ne zamandır görmüyordum onları. lal, çok büyümüş. artık güzel güzel oynayabiliyorum onunla. ama tabii çağla'yla oynamak daha çekici nedense. acaba onun oyuncakları mı lal'inkinden daha güzel??... o yüzden mi daha zevkli onunla oynamak?... benim yaşımdaki çocuklarda abla ve abilere ilgi duymak normalmiş sanırım. annem söyledi.

çağla ile lal'in çok güzel kırmızı bir çadırları var. çadırda misafircilik oynadık biz. ben bir misafir olarak kapıyı çaldım, onlar da beni buyur ettiler :) ben de çadır istiyoruuuum!!

sonra annemle özge içeride konuşurlarken çağla beni büyük yatağa götürdü ve orada zıplamayı gösterdi!! lal de geldi yanımıza ve hepberaber dakikalarca kahkaha atıp zıpladık durduk :) çok eğlendim. o kadar çok eğlenceliydi ki, 2 gün sonra tekrar buluştuk onlarla :)

hamurdan surat yapabiliyorum

2008-04-01T11:03:00.005+03:00

ne güzel olmuş di mi!?.. ben yaptım!!..

annem yuvarlak suratı hazırladı. göz, burun, ağız ve kulakları bana verdi, ben de yerleştirdim hepsini! saçları ise tamamen kendim yaptım :)

yeni bir play doh hamuru aldık. hem de mor renk. Soft pack diye bir poşetin içerisinde. diğer hamurlardan daha çok dayanıp yumuşak kalacağa benziyor.

hamur oynamayı çok ama çok seviyorum!!!

baharda çeşme

2008-03-30T01:12:00.000+02:00

bugün, tüm aile çeşme'deydik! sabahleyin anneannem ve alev dedemi alıp babaannem ve nejat dedemin yanına gittik hepberaber. orada bir sürü güzel yemekler yedik, oyunlar oynadık, nejat dedemle beraber bisiklete bindik...

gezimizin en güzel kısımlarından biri de annem ve babamla yaptığımız küçük gezi oldu. bir yere gittik. orada her yer bahçeydi! hiç böyle bir yer gördüğümü hatırlamıyorum!? sağıma bakıyorum bahçe, soluma bakıyorum bahçe... çook uzaklarda bi evler vardı ama onun dışında her yer çimen, ot ve ağaçtı. böyle olması çok güzel bence. neden hep öyle yerlerde yaşamıyoruz ki? orada yaşasak, hergün annemlere parka gidelim, ya da beni dışarı götürün diye ısrar da etmem hem. annemle babam işlerini yaparlarken ben bahçeye çıkar, orada vakit geçiririm. aayyy, inşallah birgün orada yaşarız!!! ne güzel olur!...

aslında "bahçe"ye ilk gittiğimizde biraz şaşırıp korkmadım desem yalan olur. şehirli bir kız olarak ben asfalt zeminde yürümeye alışığım. reçel'le beraber çimenlere girdiğimiz de oluyor ama bugün gittiğimiz yerde sırf toprak olan yerler vardı. ve benden yürürken çiçeklere ve otlara basarak yürümem istendi!? toprak, bi defa çok yumuşak bişey! insan pek dengede duramıyo üzerinde. sonra çiçeklere basma meselesi... alışamadım yani en başında. (yan tarafta, bu şekildeki düşünceler kafamdan geçerken annemin çektiği fotoğrafı görebilirsiniz) ama sonra yerlerde de oturduk, etrafta koştuk da... çok hoşuma gitti bu bahçe gezmesi anlayacağınız. bütün arkadaşlarıma tavsiye ediyorum. alışveriş gezmesi, reçel'i çişe çıkartma gezmesi veya parkta oynamaya çok güzel, alternatif bir aktivite.

hah, bi de orada ilk defa çağla badem topladım!! çok eğlenceli bişey bu! ağaçtan alıyosun, sonra hoop ağzına!... çağla bademle de geçen hafta tanışmıştım zaten. çok lezzetli bir yiyecek. yalnız neden çağla arkadaşımın adını verdiklerini anlayamadım bu meyveye? acaba "aslı" meyvesinin tadı nasıl? ya da acaba sebzesi mi? veya acaba tatlısı mı? kim bilir. onu da öğreniriz bir gün nasılsa :)

ben, müzik ve dans... nanaa...

2008-03-25T11:36:00.005+02:00

müzik ve dans hakkında size yazmak isteyeli 3 ayı geçti. neden mi 3 ay? çünkü ben tam o zamandan beri bir dans delisi oldum! dans etmeyi çok seviyorum artık!! eskiden de müzik dinlemeyi çok seviyordum ama dans pek bana göre değildi. ben daha çok seyretmeyi veya ritim tutmayı seviyordum. ama 2008 yılının gelişi ile beraber dans dans dans diyorum, başka birşey demiyorum!!!

neden bu kadar zaman bekledim bu konuda yazmak için derseniz... benim dans etmeyi çok sevdiğim bir şarkı var. adı 'miço'. bu şarkıyı oyun grubumuzdaki öğretmenimiz söylüyor sadece. ne yazıkki bir cd'de falan yok. müjgan öğretmen söylüyor, ben dans ediyorum.. o söylüyor, ben zıplıyorum... böyle çekilmiş bir klibim var benim. size hem şarkıyı tanıtmak hem de özel dansımı göstermek istiyordum. ama annem yeni bilgisayarında video klipleri kesmeyi beceremedi. (elle tutamadığı bişeyi nasıl kesiyo, hala anlamış değilim gerçi ama; o öyle söylüyo işte) bunca zaman bekledik. eeeh canıma tak etti valla. ben de bari diğer sevdiğim şarkıları size tanıtayım istedim.

bi ara paso dinlediğim bi cd: Ada Müzik'ten "Başka dünya yok!". buradaki 'günaydın' şarkısı benim ve jou jou'daki arkadaşlarımın favorisi. şarkıyla birlikte el hareketlerini yaparak dans ediyoruz hepimiz. sonraki 4 şarkıyı da çook seviyorum. bazılarını ezbere söyleyebiliyorum bile!

klasik türkçe çocuk şarkılarını da dinliyorum: Mega Müzik'ten "Elma şekerleri" ve Aziz Plak'tan "Çocuk şarkıları"nı seviyorum. bu aralar 'tavşan gaç' (tavşan kaç) ve 'teteeleme' (tekerleme) en favori şarkılarım. defalarca defalarca arka akaya dinleyebilirim onları.

ingilizce çocuk şarkıları aleminden de bir tavsiyede bulunmak istiyorum: "Wee Sing - Nursery Rhymes and Lullabies". bu cd'de bildiğimiz ingilizce çocuk şarkılarını tekerleme gibi söylüyorlar. aralarda da bi dede çocuklarla konuşuyor. en başta pek şarkı olmadığı için hoşuma gitmemişti. ama şimdi başka bir dil konuşan çocukları ve dedeyi dinlemeyi seviyorum. annem sanırım pek hoşlanmadı bu cd'den. benim de neden bu kadar severek dinlediğimi anlamıyor. seviyorrrum kardişiiim!!!!???....

ayvalık gezisi

2008-03-25T10:56:00.013+02:00

geçen haftasonu Ayvalık'a gittik. orada annemin halaları ve büyük halaları oturuyor. ne zamandır kendi aralarında konuşuyolardı gidelim, diye ama bayram seyran geçti, anca gidebildik. gittiğimiz gün hava da çok güzeldi. böylelikle benim büyük büyük halamın evinin bahçesinde dolaşabildim rahatça. annem o bahçeyi çok sevdiğini söylüyor. eskiden hep kahvaltıya giderlermiş oraya. bence de güzel bir yer! bir sürü çiçek, oynamak için toprak, köpek... eğlenceli bir yer. gitmek isterim yine çok.

sonra da büyük halamın evine gittik. orada mangal keyfi yaptık, bebek köpek Keyif ile oynadık. biz Reçel'i de yanımızda getirmiştik Keyif ile oynasınlar diye ama Keyif hep havladığı ve Reçel de artık küçük ve gürültülü arkadaşlarla oynamayı sevmediği için daha çok bizim yanımızda, masanın altında durmayı tercih etti :)

size, büyük halamın evinden güzel bir manzara resmi çekmek istemiştim ama ne yazıkki fotoğraf makinasının pilleri 3 resimden sonra bittiği için, bu isteğimi gerçekleştiremedim. annem sağolsun :( ama aşağıya, çekmek istediğim fotoğrafın bir kısmını koydum yine de.

bu arada, size birşey sormak istiyorum: acaba, tüm kadın akrabaların adı neden "hala"? çok kafa karıştırıcı birşey bu!!??? "halaya gidiyoruz" diyo annemler; ben de hep yasemin halama gittiğimizi zannediyorum. hangi eve gitsek başka bi hala. anlatıyolar bana; bu kişi babamın halasıymış, kuzeniymiş, yok annemin halasıymış, büyük halasıymış.... ooofff çıldırıcam valla, kafam çok karıştı!!... ben de teyzeler, yengeler istiyoruuuum!!!!!!.....

sirk!!!...

2008-02-25T17:24:00.002+02:00

evimizin yanına sirk geldi!!!!!!! gitmeden olmaz tabii. hemen ilk sahnelenen gündüz matinesine biletlerimizi aldık. annemle babam, iki gün önceden bana hep sirke gideceğimizi söylediler. ve orada maymunları, atları, kaplanları göreceğimi... ben de tabii çok sevindim daha gitmeden bile!

sonra o gün geldi çattı. anneannemle de birlikte gittik sirke.

çok kalabalık bir yer orası. bir sürü arkadaş ve kardeş vardı orada. hepsi anneleri ve babaları ile gelmişlerdi. herkes yerlerine oturdu. tabii ben, görebilmem için kucağa oturmam gerekti. ama sirk denen şeyi çok beğenmedim sanırım. hep adamlar ve kadınlar çıkıp ortada bişeyler yapıyolardı. o sırada da herkes ya gülüyor, ya korkup bağırıyor ya da alkışlıyordu. ben neden bunları yaptıklarını ve o insanlara bakarak ne anlayacağımızı pek anlamadım doğrusu. bence baby tv izlemesi daha eğlenceli. ama herkes alkışlayınca ben de alkışladım hep. bi de sanırım kalabalık ve yeni bir yerde olmak güzeldi ne de olsa. ama babamların, maymunlar çıkacakmış, kaplanlar varmış gibi uydurmalarını bi daha yemem doğrusu. neymiş efendim, kaplan kafesi bozulmuş da o yüzden çıkmamışlar, maymunlar da yazıyormuş ama neden olmadıkları bilinmiyormuş falan filan. bundan sonra kendi organizasyonlarımı kendim yapacağım, başka çare yok!...

yüz boyası çok coooool!!!!!

2008-02-08T10:35:00.001+02:00

ilk defa yüzümü boyattım! çok değişik bişeydi. daha önceden birçok kere ellerimi boyatmıştım, hatta 2-3 gün süren bir geyik damgam bile olmuştu ama yüzün de boyandığını hiç bilmiyordum. annelerin yaptığı bişey zannediyordum bunu sadece.

olay, şöyle gelişti: haftasonu arkadaşım doğa, beni yaşgününe çağırdı. benim okulum jou jou'da haftasonları aynı zamanda parti kutlamaları da yapılıyo. bi gittik ki jou jou'ya, heryer değişmiş! upuzuuun bir masa yapmışlar; heryerde rengarenk balonlar, süsler... arkadaşım doğa, o gün 'melek prenses' olmuştu galiba. ben de yaşgünümde öyle giyinmek istiyorum!!!

bütün arkadaşlarım oradaydı. hepberaber oynadık, dans ettik. sonra fatoş öğretmen yüzüme çiçek yaptı. ben de partiye çiçek kız olarak devam ettim :)

havuz sefalarım

2008-01-24T14:08:00.000+02:00

bilenler bilir; suyu çoooook seviyorum!!! ne zaman babaannemle nejat dedeme gitsek, beni havuza götürüyolar o yüzden.
haftasonu yine gittik havuza. bu sefer annem artık kolluk takmamı istedi. hep simitimde yan gelip yatıyomuşum, benden sadece 2 ay büyük arkadaşlarım şapur şupur yüzüyolarmış kollukla falan filan...
taktım kolluklarımı. eğlenceli şeyler bunlar! her iki tarafında da yastık varmış gibi sanki!... ama ne işe yaradıklarını pek anlamadım doğrusu. annemler beni devamlı tuttular suda. arada bi bırakmaya çalıştılar falan amaaa bende o göz var mı!?? en şirin gülümsememle ne kadar mutlu olduğumu gösterdim onlara ve böylece beni hep tutmak zorunda kaldılar. :) şimdi, onlar beni güzel güzel tutup vapurculuk falan oynayabiliyoken, ben niye çaba gösterip kendi kendime yüzeyim ki?! nasılsa sonra, büyüyünce hep tek başıma yüzücem. şimdi ise onların güzel kollarının arasında saatlerce suda vakit geçirmek bana yetiyor.
gittiğimiz yeri seviyorum! orada hamam diye bi yerde kendi kendime ayakta banyo yapabiliyorum. annemin öğrettiği gibi başımı yıkıyorum, vücudumu sabunluyorum. beni yine getirsinler diye de giyinirken anneme kök söktürüyorum "bi daaa, bidaaaa!!!!" diye:)

bir kitap da biz okuyalım

2008-01-03T14:35:00.000+02:00

bu sefer de annem, benim aracılığımla sizlerle bir bilgiyi paylaşmak istiyor. konu, görme engellilere yardım. annem diyor ki:

"Ülkemizde çeşitli üniversite ve devlet kütüphanelerinde görme engelliler için bir özel bölüm ayrılmış durumda. Ancak bu kütüphaneler yerel hizmet veriyorlar. Yani bunlardan yararlanabilmek için kütüphanelerin bulundukları şehre gitmek gerekiyor. Bu da pek çok görme engelli için çok büyük bir zahmet. Dolayısıyla binlerce görme engelli kitap okumaktan yoksun olarak yaşıyor. Bütün bunlar dikkate alınarak yaklaşık 3 sene önce İzmir’de Türkiye’nin ilk Görme Engelliler Kitaplığı hizmete girmiş. Bu kütüphanenin diğerlerinden farkı ise kitapların CD’lere kaydedilip, engellilerin evlerine postalanması. Ayrıca kabartma kitaplar da isteyenlere yollanıyor. Yani bir telefonla talep ettiğiniz kitaplar, bulunduğunuz adrese gönderiliyor. Ancak bu ve diğer kütüphanelerin çok ciddi ihtiyaçları var. İşte burada da hem yetkililere hem de gönüllülere büyük görevler düşüyor. Bu kütüphanelerde kaydedilmek üzere kitap okunabilir, boş CD bağışlanabilir, baskı cihazları ya da bilgisayar alınmasına yardımcı olunabilinir, her türlü kitap bağışlanabilir, gönüllü öğretmen olup, matematik, yabancı dil, bilgisayar dersleri verilebilinir. Bu kütüphanelere telefon açıp nasıl yardımcı olabileceğinizi sorabilirsiniz.

Ayrıca kayıt stüdyosuna gitme zorunluluğu olmadan da, evde, bir bilgisayar, mikrofon ve internetten indireceğiniz bir program ile isteyen herkes gönüllü okuyucu olabilir. Okuduğunuz kitapları da bulunduğunuz bölgedeki kütüphanelere bağışlayabilirsiniz. Telif hakları ile ilgili de kafanıza soru işareti takılmasın. Sesli kitap merkezlerine ise buradan ulaşabilirsiniz."

annem bazı günler gidip kitap okumaya başlamış bile. ne güzel di mi!? aslında, diyorum ki, keşke daha çok sosyal yardım aktivitelerine katılsa...

aa bu arada unutmadan söyliyeyim, eğer görme özürlüler kitaplığına bağış yapmak isterseniz, turkcell 4403'e mesaj atarak 5YTL katkı yapmış oluyorsunuz!...

bütün çocuklar toplandık

2007-12-26T10:15:00.000+02:00

pazar günü annemle babam beni parka götürdüler. oraya gittiğimizde bi baktım, bissürü çocuk var! hem de anneleri benim annemle konuşuyor, babaları benim babamla!! şaşırdım kaldım valla. bütün bu çocuklar daha önce neredeydiler de şimdi geldiler?

ben parkta yerimde duramam. oradan oraya koşarım, bi salıncağa binerim, bi kaydıraktan kayarım. tırmanır, yine kayarım... ama bu sefer görseniz beni, nutkum tutuldu! kaydırağın başında oturdum, eren, lara ve berrak'ı seyrettim hep. annemler de arada bi ısrarla beni kaydırdılar. büyülenmiş bir şekilde izledim onları. şimdiye kadar ben parka neden yalnız gelmiştim hep? eğer onlar da bu parka gelebiliyolarsa neden daha önce de ben geldiğimde gelmiyolardı??

belki abarttığımı düşüneceksiniz ama ben çok alışık değilim kendi yaşam alanımda çocukların bulunmasına. jou jou oyun grubumda bissürü arkadaşım var ama onların hepsi jou jou. ben onların isimlerini bile bilmiyorum. hepsi benim için jou jou.

neyse, sonra eve gittik. bi baktım, bunlar da geliyo bizim eve!? hoşuma gitti tabii çok ama benim oyuncaklarımla da oynamaya başladıklarında biraz şaşırdım doğrusu. biz annemlerle konuşmuştuk hep; onlar aslı'nın oyuncaklarıydı? ben annemlerim oyuncaklarına dokunmuyor, onlar da benimkilere dokunmuyordu. hani anlaşmıştık!? ama eren'le lara benim bütün oyuncaklarımla oynadılar!?.. yine de bu beni o kadar rahatsız etmedi sanırım. hep beraber benim odamda oturduk. onlara oyuncaklarımı gösterdim. sonra eren'i arabama bindirdim, bi tur attırdım ona evde. lara'ya alışveriş arabamı verdim. paylaşmak güzel birşeymiş :)

barmen, bana bi içki!

2007-12-04T16:17:00.000+02:00

ankara'ya gittik biz. doğduğum şehire. orada çok enteresan olaylara şahit oldum. anlatacağım şimdi bir kısmını burada:

annemler orada bir vakıfa üyelermiş. gizli kulüp gibi bişey sanırım bu. çünkü bu vakıfın bi yemeğine götürdüler beni de, herkes çok farklı geldi bana orada. sokakta gördüğüm, karşılaştığım insanlar gibi değildi bunlar. bi defa hepsi çok değişik giyinmişlerdi. ağırlıklı olarak kırmızı-beyaz renklerini seviyolar sanırım. belki de bu onların birbirlerini dışarıda da tanımalarına yarayan gizli bir renk kodudur? yani şu kadarını söyleyeyim, annem renk koduna uyabilmek için saçlarını bile kırmızıya boyattı!!!...

sonraaa, herkesin kafalarında komik komik şeyler vardı. kimi şapka takmıştı, kimi tac, kimi de kafasına ne bulduysa koymuş. bana da taktılar bi tac.

herkes birbirini tanıyordu zaten orada. bi sohbet bi sohbet... baktım ki annemle babam başkalarıyla konuşuyo, ben de gittim güzel masal anlatan bi ablanın yanına. o anlattı ben dinledim.

aslında annemle babamın bu arkadaşlarını biraz garip bulsam da sevdim, diyebilirim. zaten ben de otomatikman, aile durumundan dolayı üye oluyomuşum o vakıfa. hatta şu anda oranın en küçük üyesi benim. en küçük üyesi olmama rağmen tam 2 defa katıldım ben bu yemeğe! geçen sefer katıldığımda annemin karnındaymışım. hayal meyal annemin hoplayıp zıpladığı, bangır bangır müzikli bi yere gittiğini hatırlıyorum ama. sanırım o zaman kulaklarım daha yeni gelişmişti. pek bişey duyup da şahit olamamıştım yani. hafızam da daha zayıftı herhalde. hatırlamıyorum yani pek.

neyse, size bi de barda çektirdiğim bi fotoğrafımı koydum. çok havalıydım canım, sormayın... sanırım ben ileride böyle bar, yemek, dans, içki, eğlence ortamlarına daha sık katılacağım. gündüz tanıştığım insanlardansa akşam tanıştıklarım, daha çok eğleniyo gibi gözüküyolar?!...

nişan eğlencesi

2007-11-18T12:06:00.000+02:00

Yasemin halam nişanlandı! haftasonu çeşme'ye gittik. halam, mammaannem, dedem, hepsi oradaydılar. ama ben yolda uyuduğum için eve girince de gözüm pek kimseyi görmedi. gittim, yattım hemen. sabah kalktığımda herkesi görmek çok güzeldi.

sabahleyin babam ve annemle bi yere gittik ve saatlerce orada kaldık. orada halam nişanlanacakmış. babamla annem orayı süslediler. sonra ben herkese gösterdim babamın yukarılara astığı süsleri. benim babam süper! taa yukarılara çıkabiliyo, oralara istediği herşeyi asıyo!!...

o gün baktım, herkes çok güzel olmuştu. hele halam şahaneydi! ben de onunki gibi uzun bir elbiseyi ne zaman giyebilirim acaba?

o gece herkes çok eğlendi. halam ve cenk ellerinde ip sarkan yüzüklerle dolaştılar hep. hiçkimsede şimdiye kadar öyle bir yüzük görmemiştim? bir dahaki gördüğümde onlara söyleyeyim de iplerini çıkarsınlar yüzüklerinden. boya yaparken falan boyanır, banyo yaparken ıslanır ipler!

jou jou'ya gidiyorum

2007-10-10T16:39:00.001+03:00

artık benim de bir oyun grubum var! her hafta 2 gün jou jou'ya gidiyorum! kendi yaşıtlarımla birlikte oynuyoruz. aralarında en küçük benmişim. ama jou jou'ya gitmeyi en çok sevenlerden biri de benim galiba.

her sabah anneme soruyorum en az 1 defa, jou jou'ya gidiyormuyuz bugün diye. belki kararını değiştirir diye tekrar soruyorum bazen. gideceğimizi duyduğum zamanda ise hemen gidip antrede duran arabama oturuyorum ve başlıyorum "jou jouuu, jou jouuuuu" diye bağırmaya.

jou jou'da en çok elişi ve boya yapmayı seviyorum. evdeki boyalarımı da seviyorum ama orada arkadaşlarımla ve öğretmenlerimle boya yapmak daha zevkli. hem orada değişik boyalar da var. suluboya vaar, parmak boyası vaaaar... sonra yapıştırma yapıyoruz... mesela bugün bir çanta yaptım. öğretmenlerim de çantamı çok beğendikleri için içine şeker koydular :)

ahh bi de bugün ne yaptık biliyor musunuuuz?!?.. kurabiye!! hamur açtık, şekilller yaptııık. rengarenk kurabiyelerimiz oldu!! şimdi ben de onları bayramda anneannem, babaannem ve dedelerime hediye edicem! bakın, kurabiyelerime... çok güzel olmuşlar değil mi?!!...

keşke hergün jou jou günü olsa :(

(annem, unutma yaz, dedi. jou jou, izmir'de karşıyaka bostanlı'da yıllar apartmanı sokağındaymış. belki benim gibi başka kardeşlerim de gitmek isterlerse diye...)

efes'i gördüm

2007-09-25T14:06:00.000+03:00

ilk tarihi gezimi yaptım! efes'i gördüm. pazar günü sabah babam bana pantolunumu giydirdi. ben de hemen anladım tabii bi yere gittiğimizi. evde pek pantolon kullanmıyorum. genelde ya bezimle ya da şortumla geziyorum çünkü. "anneanne?" dedim. çok sevinmiştim. galiba anneanneme oynamaya gidecektik yine. babam da "hayır, efes'e gidiyoruz" dedi. ne dediğini anlamadım ama yine bir yere gidiyor olmamıza çok sevindim.

arabaya atladık, yola çıktık. sonra hemencecik duruverdik yine. bu efes bu kadar yakınmış diye pek sevindim. ama ne göreyim; meğersem yemek yemek için durmuşuz!? kahvaltı yapacakmış annemler. eh, ben de hayır demedim tabii. böyle çok yemek yemeyi seven annem ve babam olduğu için çok seviniyorum. çünkü ben de hep onlarla oturup yemek yiyebiliyorum.

gökçen'le nezih de geldiler bizimle. hatta arabada benim yanımda oturdular. ama giderken yolda ben uyudum. pek sohbet etme fırsatım olmadı yani onlarla.

size biraz efes hakkında bilgi vereyim:
bu efes, çoook eski bi yermiş. zaten doğrudüzgün bi ev, oyun parkı falan görmedim ben gittiğimizde. bir sürü taş vardı etrafta. bunlar eskiden ev, çeşme, tapınak falanmış. ama yine de çok hoşuma gitti. çünkü devamlı koşup durdum. bir sürü merdiven de vardı. en sevdiğim şeylerden biri zaten merdiven inip çıkmak!

burası milattan önce 300 yılında kurulmuş diyorlar. yani ben doğmadan çoook önce. hatta annemle babam doğmadan da önce. düşünün yani ne kadar eski olduğunu! annem ve babamdan bile önce kurulmuş!?

tam 200.000 kişi yaşıyormuş eskiden burada. şimdi kimse yaşamıyor galiba. herkes bizim gibi sadece yollarda yürüyordu. onların da orada evleri olduklarını zannetmiyorum pek. ama manzarası çok güzel bir yer! liman kentiymiş diyolar. ben orada otursaydım hergün o taşlı yoldan limana gider denize girerdim kesin.

işte bööle...

umarım annem ve babamla daha fazla gezme şansım olur bundan sonra! bu gezi çok hoşuma gitti çünkü!!

neler söylüyorum neler

2007-09-17T23:04:00.001+03:00

ben artık büyüdüm! neler söylüyorum neler...

"anne", "baba" (onları çok sevdiğim zamanlarda ise: "annemm" "babammm" diyorum. bi mutlu oluyolar, bi mutlu oluyolar, sormayın :)

"redeel gel" = reçel gel

"aydede" = bu aralar en sevdiğim kelime bu. her yerde aydedeyi arıyorum. kitaplarımda, baby tv'de... aslında bu aydede geceleri oluyomuş sanıyorum. ama ben onu çeşme'de çok erken kalktığım bi gün sabahleyin gördüm yine de! bi de gündüzleri bayrakların üzerinde görüyorum hep.

"annaane" "dede"

"ababa" = araba

"ciicii" = civciv

"vavaa" = vakvak = ördek

"havhav" = köpek

"aada" = ayakkabı

"abba" = abla

"bamm" = düştü

bi de değişik hayvanların seslerini çıkartabiliyorum! mesela isterseniz size at yapabilirim!? ya da maymun; veya tavşan gibi zıplayabilirim!?...

zaten artık annem bana ne dese, dilim döndüğü kadar söylemeye çalışıyorum. bu yukarıda yazdıklarım ezberimde olanlar sadece. yani onları nerede görsem, kendiliğimden söyleyebiliyorum. bi de işte sizin dediklerinizi de söyleyebiliyorum artık. mesela "teyze" diyin bana: "teedee"... bakın işte söyledim!!! hadi hadi diyin bişeyler. hepsini söylerim ben artık!! :)

hah bi de unutmadan söyliyeyim; "ci" = bir

deniz sefalarım 3

2007-08-20T22:17:00.000+03:00

ayda, lara, ben ve bizim anneler seaside'a gittik cumartesi günü.

simitelrimize binip denize girdik. döndük, döndük, döndük... vapurculuk oynadık, birbirimize tosladık... sonra ayda biraz kestirdi yastıkların üzerinde. biz pizza yedik. en sonunda da merdivenleri çıktık, indik, çıktık, indik...

lara'yla ayda'yı özliycem! bir daha ne zaman görürüm acaba onları??!